« مجمع الفصحا » نوشته بر خلاف سيرهء پدر بزرگوار بصحبت اهل حال مايل و خود عارفى كامل بوده و شعر هم مىگفته و تخلص بنام خود محمود مىنموده . و در « المآثر » در عنوان خود او همچون « مجمع » وى را از عرفا نوشته و در عنوان حاجى ميرزا محمد حسين شهرستانى گويد كتاب « تنبيه الغافلين » را در رد صوفيه تأليف كرده . و در « طرائق » مرقومات « مجمع الفصحا » و « المآثر » را دربارهء او نقل كرده و در « الذريعة » هم گويد وى كتاب « تنبيه الغافلين و ايقاظ الراقدين » را در رد صوفيه تأليف كرده و در شعبان سنه 1228 از آن فارغ شده « 1 » . و به‌هرحال ، وى در اين سال در قريهء دزآشوب شميران وفات كرده چنان كه در « المآثر » در عنوان خود او آورده ، و در عنوان حاجى ميرزا محمد حسين شهرستانى در سنه 1269 نوشته . و بالاخره وى در كربلا نزد جدش آقا محمد باقر بهبهانى دفن شد . و پس از وى چندين فرزند از او بازماند : اول حاجى آقا محمد كه پس از پدر در مسجد حكيم تهران امامت داشته و فرزندش بحر العلوم داماد حاجى ملا على كنى بوده . دويم حاجى محمد مهدى كه در مسجد قنبر عليخان در تهران امامت داشته و مردى عارف و از مريدان حاجى استاد غلامرضا شيشه‌گر بوده و در سنه 1314 وفات نموده و فرزندانى از او بازماند . سيم آقا هادى و فرزند او حاجى آقا احمد است كه در ( 1291 ) بيايد . * ( 1235 - تولد مهدى خان عليم الدوله تهرانى ) * وى فرزند محمود خان ملك‌الشعراء است كه در ( 1311 ) بيايد . عليم الدوله از فضلاء عصر خود بود و در اين سال متولد شده و كسب فضائل و كمالات نموده تا در نقاشى و خط و ساير صنايع يدى تالى پدر باهنر گرديد ، و آخر در سه‌شنبه ششم ماه جمادى الاخرى سنه 1336 هزار و سيصد و سى و شش - مطابق 28 حوت ماه برجى - وفات كرد .

--> ( 1 ) پس اين تاريخ با تولدش در 1200 سازگار است نه با 1219 . م .