حاجى رضا بجاى پدران خود امامت مىنمود ، و تأليفات چندى هم دارد : اول « رساله‌ئى در احوال جد و پدر خود و برخى از علماء ديگر » آغاز تأليف آن 4 شنبه 19 ذىالحجه سنه 1339 . دويم « رساله‌ئى در تعبير خواب » . سيم كتاب « رؤياى صادقه » در خواب‌هاى خود و ديگران كه ديده‌اند و راست درآمده ، و اين هر سه رساله به خط خودش پيوست به يكديگر در نزد جناب آقاى سيد محمد رضا « سلمه اللّه تعالى » « 1 » موجود و ما آن را اجمالا مطالعه و از رسالهء اول شرح احوال پدر و جدش را در اين كتاب آورده و مىآوريم ، و نيز تاريخ تولد خودش را در « رؤياى صادقه » در ص 15 ذكر كرده و آنجا در روز جمعه 27 رجب اين سال نوشته ، لكن ما ( از اين كه در جلد قاجاريهء « ناسخ » و جلد دويم « مرآة البلدان » و جلد سيم « منتظم ناصرى » عيد نوروز آن سال را 4 شنبه 2 رجب نوشته‌اند و قراين ديگر هم بر صحت آن داشتيم ، چنان‌كه آنفا در ذكر اول حمل و تولد سيد ابو تراب خوانسارى نيز همين‌طور آدينه را بيست و هفتم منافى ديده و هفته را درست و ماه را غلط دانسته ) تولد او را در بيست و پنجم آورديم . و به‌هرحال ، سيد محمد جواد در ( . . . ) سنه 1352 در اصفهان وفات كرده و در تخت پولاد در حوالى قبر جدش حاجى سيد يوسف ( 1246 ج 4 ش 667 ص 1262 ) دفن شد ، يعنى به طرف بالاسر مايل به قبله بفاصلهء ده قدم . و چندين نفر براى او مرثيه و ماده تاريخ گفتند ، از آن جمله حاجى ميرزا حسن خان انصارى ( 1287 ) فرمايد ( چنان كه بر روى قبر هم نوشته ) :

--> ( 1 ) اين بزرگوار كه فرزند صاحب عنوان و سالهاى متمادى تا آخرين ايام حيات با عزت و اعتبار در مقام زمامدارى حوزه علمى اصفهان و قيام بوظائف امامت و تدريس و تكفل امور طلاب عظام علوم دينيه اشتغال داشت : در حين طبع اين اوراق برحمت ايزدى پيوست . در روز عيد مبعث ( 27 ماه رجب 1397 ) گرفتار حمله قلبى شد و پس از انتقال ببيمارستان بهنگام طلوع فجر يكشنبه 29 ( مطابق 26 تيرماه باستانى ) جان به جان‌آفرين تسليم كرد و در همان روز جنازه‌اش با تجليل و احترام شايسته تشييع و در تخت پولاد جوار مزار فاضل اصفهانى ( هندى ) و پهلوى قبور نياكانش به خاك سپرده شد و در اين ايام مجالس ترحيم متعدد در مدارس و مساجد شهر و جاهاى ديگر منعقد گرديد ، رحمة اللّه تعالى عليه . شرح حال آن مرحوم در سال تولدش ( 1311 ) مذكور خواهد شد . م .