درس استاد « معلم حبيب‌آبادى » ويژگىهاى چشمگير و امتيازات قابل ملاحظه‌اى داشت كه ببعضى از آنها اشاره مىكنم : 1 - استاد بسيار مؤدب مىنشست و هرگز ديده نشد كه در وضع نشستن وى تغييرى حاصل شود . 2 - بطور عجيبى وقت درس و نظم در كار را رعايت مىكرد به‌طورىكه در شروع و ختم دقيقه‌اى تقديم و تأخير نمىكرد . 3 - دأب استاد در تدريس كتاب سيوطى نمونه بود : ابتدا با كمال حوصله اشعار « الفيهء ابن مالك » را تجزيه و تركيب مىفرمود سپس با تأنى مطالب كتاب را توضيح مىداد و بعدا با عبارت كتاب كاملا تطبيق مىنمود و امكان نداشت كوچك‌ترين و جزئىترين مطلبى را مهمل يا ناگفته بگذارد . 4 - استاد بشعراء عرب و اشعار آنان آگاهى عجيبى داشت بدين جهت اشعارى كه در كتاب بعنوان شاهد ذكر شده بود پس از تجزيه و تركيب بتفصيل شرح مىكرد و ريشه لغات مستعمله در اشعار را دقيق بررسى مىنمود و شاعر را نيز با تمام خصوصيات معرفى مىكرد . 5 - نسبت به شخصيتهاى علمى و ادبى كه بمناسبت در كتاب نام آنها ذكر شده بود احترام خاصى قائل بود و از آنها با طرز مخصوصى تجليل مىكرد و با عظمت آنچه تمام‌تر آنها را ياد مىنمود و شرح حال و مشخصات آنها را كاملا بيان مىكرد و بموقعيت علمى آنان اشاره مىنمود . 6 - استاد علاقه مفرطى به قرآن و تسلطى غير قابل توصيف بتفسير قرآن داشت ، به‌طورىكه خود ايشان اظهار مىكردند مىفرمودند سى سال است در سفر و حضر هر روز يك جزء از قرآن را با تأنى خوانده‌ام و حتى يك روز هم ترك نشده