* ( 574 - تولد شيخ شمس الدّين انبابى شافعى ) * وى شيخ شمس الدّين محمد بن محمد مصرى است كه از علماء شافعيه و شيخ جامع الازهر بوده ، و در اين سال ( چنان كه در « معجم المطبوعات : 478 » نوشته ) در قاهره متولد شده ، و قرآن مجيد و متون معموله را حفظ كرده ، آنگاه در نزد شيخ ابراهيم باجورى ( 1198 ش 37 ) و شيخ ابراهيم سقاء و شيخ مصطفى بولاقى ( 1263 ) درس خوانده تا بر أمثال و أقران خويش فائق آمد ، و خود در سنه 1297 بتدريس پرداخت ، و هر كتابى مىخواند تقريرى براى آن مىريخت تا بتدريج تقارير كثيره در نزد او فراهم شده همه داراى فوائد جليله ، و با اين همه بتجارت اقمشه نيز مشغول مىبود ، و بعد از شيخ سقاوى برياست شافعيه معين و شيخ بزرگ جامع الازهر گرديد كه گاهى از آن معزول و باز منصوب مىشد و آخر بارى كه بدان منصوب شد در سنه 1304 بود كه تا سنه 1312 بدان استقرار داشت ، و او را اموال بسيارى بود كه معظم آن را بر امور خيريه وقف نمود ، و هم وى كتب چندى تأليف فرمود : اول « تقرير انبابى » بر حاشيه شيخ احمد سجاعى شافعى بر « شرح قطر » ابن هشام . دويم تقريرى بر حاشيه امير كبير ( 1232 ) بر « شرح شذور الذهب » سيم تقرير بر حاشيهء شيخ برهان الدّين بر ماوى بر كتاب « القول المختار » تأليف ابن - قاسم غزى در شرح كتاب « غاية الاختصار » موسوم به « التقريب » تأليف ابو شجاع اصفهانى در فقه شافعى . چهارم تقريرات بر حاشيه ابو النجاء طنتدائى بر شرح شيخ خالد ازهرى بر « مقدمهء آجروميه » در نحو . پنجم « حاشيه بر رساله شيخ محمد صبان » ( 1206 ش 121 ) . ششم رساله « البسملة الصغرى » . هفتم « حواشى بر تجريد » شيخ مصطفى بنانى بر « مختصر تفتازانى » در بلاغت .