سيد نور الدّين 20 در ( ج 1 سال 1193 - عنوان 1 ص 2 ) گذشت . فرزندش سيد طالب 21 از اهل علم بوده و در شب 9 محرم سنه 1190 وفات نموده و در نزد پدر دفن شده ، و فرزندان چندى از وى بازمانده كه بزرگتر از همه مرحوم سيد محمد شفيع 22 بوده كه از رجال فاضل و شاگرد آقا محمد باقر بهبهانى بوده و در ج 1 سنه 1204 وفات نموده و در كربلا مدفون شده ، و فرزندانى از او بازمانده ، و ديگر سيد محمد جعفر 22 كه در ( 1224 ش 345 ) بيايد . و فرزند كوچكترش مرحوم مير عبد اللطيف خان 22 صاحب اين عنوان است كه وى از أجله فضلا و رجال دوران و مشاهير أهل علم و ادب و تاريخ و ساير علوم و فنون و بسى بزرگوار و عظيم‌الشان بوده ، شرح احوالش را خود در كتاب « تحفة العالم » بتفصيل تمام نوشته ، و خلاصهء آن با ملاحظهء بعضى از مواضع ديگر اينكه وى در نهم ماه ذى الحجة الحرام سنه هزار و صد و هفتاد و دو ، مطابق ( . . . ) اسد ماه برجى سنه 1138 شمسى ، در زمان كريم خان زند در شوشتر متولد شده ، و در چهار پنج‌سالگى در نزد عم خود مرحوم سيد رضى شروع بتعلم نموده ، و ازآن‌پس چندى در نزد حاجى عبد الرزاق بن حاج خضر شاگرد مرحوم سيد عبد اللّه شتافت ( همانا حاجى عبد الرزاق مرحوم مرقوم اگر چه بديده ظاهر نابينا ليكن به حق بينى و حق‌شناسى بىهمتا بوده و در فتنه علىمراد خان بختيارى از نور بصر عارى گرديده بود ) . ولى هنوز وى را از ختم قرآن مجيد فراغت حاصل نشده بود كه حاجى مرقوم وفات نمود . پس به خدمت جمعى ديگر از مردم شوشتر كه از آن جمله مرحوم سيد زين الدّين بن سيد اسماعيل بود رفته و تحصيل مقدمات از صرف و نحو و منطق نمود و شوقى مفرط به اين علم اخير داشت و هم مقدارى كافى از علم حساب و هيئت را فراگرفت و در نزد عموزاده خود سيد اسماعيل 22 بن سيد مرتضى 21 بن سيد نور الدّين ؛ شطرى وافر از ادبيات و منطق و فقه را خواند ، و در نزد بعضى ديگر در فن علم نجوم كار كرد تا اندازه‌اى كه استخراج تقويم از « زيج الغ بيك » توانست نمود ، و استخراجات و حدس صائب او در آن نواحى شهرت گرفت ، و هم وى را لذتى وافر از ذكر اشعار و مصاحبت شعرا دست مىداد بلكه گاهى بميل طبيعت چيزى موزون مىنمود تا اينكه پدرش بر آن حال وقوف يافت و وى را از شعر و شاعرى منعى بليغ نمود ، و خود او نوشته كه من چون در سخنان او غور نمودم حقيقت آن را فهميدم