برگذار نموده ، يكى دخترى كه وى زوجه عبد اللّه ميرزاى دارا ( كه درج 2 سال 1211 عنوان 162 ص 398 گذشت ) بوده . و ديگر امير كبير قاسم خان كه نيز از امراى قاجاريه بوده و شعر هم مىگفته و تخلص شوكت مىنموده ، و زمانى چند حكومت قصبهء قمشه اصفهان را داشته و آخر در همان‌جا وفات كرده و در شاه‌رضا دفن شد ، و اين قاسم خان ؛ بيگم جان خانم دختر فتحعلى شاه را بزوجيت داشته ، و اين دو بيت را در « مجمع الفصحا 1 : 36 » از او آورده : دل نيست ببر عاشق در دام بلا را * پروانه شمعى است كه در انجمن ما است ببحر عشق دست از جان بشو شوكت كه مىنتوان * از اين درياى بىپايان كشيدن رخت بر ساحل و وى را از بيگم جان خانم يك پسر و دو دختر بوده ، پسرش سليمان خان ملقب بخان خانان است و يكى از دختران نامش خديجه است كه بنا بر آنچه در « تاريخ نائين 4 : 166 » نوشته در همين سال 1220 متولد شده ، انتهى . و پس از بزرگ شدن به ازدواج محمد شاه درآمده ، و از وى فرزندش ناصر الدّين شاه را آورده ، و در اثر آن مهدعليا لقب يافته . در « تاريخ سياسى و اجتماعى ايران » تأليف آقاى سعيد نفيسى ( 1 : 41 ) نوشته كه : هنگامى كه حسينقلى خان قاجار حكمران دامغان شد زنى از طايفهء عضد الدّين لو قاجار گرفته كه بعدها در زمان فتحعلى شاه بمهد عليا معروف شده است و ازآن‌پس در دربار قاجار هميشه مادر پادشاه را مهد عليا مىگفته‌اند ، انتهى . و اين حسينقلى خان فرزند محمد حسن خان و پدر فتحعلى شاه بوده ، و حسينقلى خان ديگرى بوده پسر فتحعلى شاه كه او را حسينقلى خان ثانى گويند ، و اين مهد عليا در روز 6 ع 2 سنه 1290 وفات كرده و در يكى از بقاع صحن قديم قم دفن شده كه آن عقب بقعه شوهرش محمد شاه است و درب آن توى بقعهء محمد شاه مىباشد . و ديگر از فرزندان قاسم خان ، امير اصلان خان مجد الدوله است كه در 1288 بيايد . و ديگر محمد حسين خان كه نواده‌اش محمد حسين خان معظم الملك ابن احمد خان بن محمد حسين خان مرقوم از اعيان دولت ناصر الدّين شاه بوده ، و دخترش زوجه ميرزا