بستاند ، ندادم ، گفت بگذار اين دفعه هم تفؤلى بزنم ببينم چه مىشود ، بلكه خيالم راحت يابد ، چه من بعروسى فردا اميد ندارم ، من وى را از اين رفتار ملامت كردم و تا اندازه‌اى او را آرام نمودم و چراغ را خاموش كرده و خفتيم ، چند دقيقه بيش نگذشت كه ديدم وى چراغ را روشن كرد و « قرآن مجيد » را كه هميشه بالاى سر مىنهاد برداشت و باز كرد ، يا للعجب كه اين آيت آمد : إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ . از خواندن اين آيه چنان سست شد كه نتوانست قرآن را هم بگذارد ، و بىاختيار چند قطره اشك از چشمش روان و در دم روانش بعالم باقى شتافت . انتهى . عشق كرده است و كند اين كارها * نيست داور ، كذب اين گفتارها و ديگر از فرزندان آقا خان صاحب عنوان ، اكبر شاه 44 است كه وى در حدود سال 1309 چنان‌كه در « آثار عجم : 451 » فرموده ، جارى از بلور سبز و سفيد از بمبئى تقديم آستانه متبركه امامزاده مير سيد محمد ( ع ) در شيراز نموده . * ( 268 - تولد محمد سعد اللّه مرادآبادى هندى ) * مرادآباد شهرى است در هند ، و محمد سعد اللّه از ادبا و فضلاء آن سرزمين است . وى در اين سال در مرادآباد متولد شده ، و در سنه 1273 بمنصب قضاء صوبه رامپور نائل گرديد ، و « شرحى ممتاز بر كتاب معيار الاشعار » مرحوم خواجه نصير طوسى ( ره ) در علم عروض و قافيه برشته تأليف كشيد ، و شرح احوالش در كتاب « تذكرهء علماء هند » تأليف مولوى رحمان على صاحب ( كه در سنه 1312 در لكهنو بطبع رسيده ) تحرير يافته . و بالاخره پس از مدت هفتاد و پنج سال قمرى عمر در سنه هزار و دويست و نود و چهار وفات يافت . چنان‌كه در مقدمهء كتاب « المعجم در معايير اشعار عجم . ص د » نوشته .