* ( 452 - وفات جواد ، شاعر چهار محلى ) * چهار محل ناحيه‌ئى است از توابع اصفهان كه در « تاريخ اصفهان جناب : 141 » شرحى درباره آن نوشته ، و هم در « تاريخ اصفهان انصارى : 183 قسمت بالاى صفحه » آن را عنوان نموده ، و آقاى نيكزاد امير حسينى كتابى مخصوص بنام « تاريخ و جغرافياى چهار محل و بختيارى » درباره آن تأليف كرده . و ميرزا جواد كه تخلص بنام خود ( جواد ) مىنموده از شعراى اين محل بوده و « ديوانى » دارد ، و در اين سال در كرمان وفات كرده ، چنان كه در « طرائق 3 : 112 » نوشته ، و در « مجمع الفصحا 2 : 92 » در سنه 1223 آورده كه ظاهرا اشتباه باشد .

--> - شود كه وى شيعه بوده ، و علت عدم ذكر كتابش در « الذريعة » عدم اطلاع مؤلف از آن بوده . و شرح حال وى در كتاب « نزهة الخواطر 7 : 86 » نيز آمده ، جز اينكه وفاتش را بسال 1225 ضبط نموده ، و در آنجاست كه وى : شيخ فاضل ان‌شاءالله بن ماشاءالله حسينى نجفى مرشدآبادى لكهنوى است ، از شعراى زبردست ، و تولدش در مرشدآباد بوده ، و با پدرش بروزگار شاه عالم وارد دهلى شد و نزد شاه مذكور تقرب يافت ، سپس بلكهنو رفت و نزد سليمان - شكوه فرزند همين شاه عالم تقرب يافت و از نديمان او گرديد و تا سال 1225 در مصاحبت او بسر برد ، و سپس نزد نواب سعادت على خان لكهنوى امير اوده تقرب يافت و مدتى بمصاحبت او گذرانيد ، تا اينكه امير مذكور بر او سخط فرموده و از حضور خود اخراجش نمود ، پس او از مردم دورى گزيد و بعارضه جنون مبتلا گرديد . وى شاعرى زبردست بود و تيزهوش و خوش‌قريحه و سبك‌بال و خوش‌روى و خندان و اهل مزاح بود ، و بزبانهاى تركى و عربى و فارسى و هندى و افغانى و پنجابى و غيرها آشنائى داشت ، و بهمهء اين لغات اشعار خوبى سروده . سپس دو بيت عربى از او نقل كرده و گويد : وى بسال 1225 در شهر لكهنو وفات يافت و همان‌جا به خاك سپرده شد ، انتهى . و تاريخ وفات وى كه در « مؤلفين كتب چاپى 1 : 699 » بسال 1232 آمده اشتباه چاپى است . م .