او براى آن جناب كه كاشف از بقاء او بعد از وفات شيخ است كه در ( 1281 ) بوده « 1 » . * ( 435 - تولد مرحوم وقار ، شاعر شيرازى ) * وى مرحوم ميرزا احمد ، نخستين فرزند درياى فضل و كمال مرحوم وصال شيرازى ( قدس اللّه تعالى روحهما الشريف ) است كه در ( ج 1 ص 61 ش 33 ) گذشت . و خود از اجلهء فضلا و رجال بزرگ عصر خويش بوده كه در شعر و عرفان و حكمت و تاريخ و ادبيات و اخلاق فاضله و كمالات خانوادهء وصالى از خط خوب و غيره نظيرى بندرت برايش پيدا مىشود . و همانا وى در اين سال ( چنان كه در « فارسنامه ناصرى ، گفتار 2 در محله سرباغ : 66 » و « گلشن وصال : 127 » فرموده‌اند ) از بطن مخدره مجلله بنام سكينه متولد شده ، و پدرش بتصويب پير بزرگوار سكوت نام او را احمد نهاد ، و از آغاز كودكى در حجر تربيت پدر دانشور نشو و نما يافته ، و چون در صرف و نحو و علوم ادبيه كامل گشت بفقه و اصول و حكمت الهى پرداخت ، و علاوه بر تصنيفات و تأليفات متعدده كه در هر علمى نگاشته است ؛ چهل هزار بيت اشعار از مثنويات و قصايد و غزليات و مراثى و كتب ديگر تأليف كرده ، از آن جمله : اول : اشعار بسيار ، كه از آن جمله « ديوان » لطيفى است بنام « بهرام و بهروز » ، و ديگر « منظومه‌ئى » بر وزن « مثنوى » مولوى در « احوال مولوى » مذكور ، كه بضميمه مثنوى بچاپ رسيده . دويم : كتاب « عبرت‌افزا » در احوال آقا خان محلاتى ( 1219 ) .

--> ( 1 ) مخفى نماند كه جناب معلم اين شخص را سهوا در دو موضع عنوان كرده‌اند ، يك‌بار در سال 1229 ( عنوان 394 ص 859 همين جلد ) بنقل از « الكرام البررة » كه تولد او را در چهارم ماه رجب سال مذكور نوشته ؛ و يك‌بار در اين موضع بنقل از « اعيان الشيعة » كه ولادتش را در اين سال 1232 قيد كرده است . م .