سنه 1196 شمسى آدينه دويم جمادى الاولى اول حمل ماه برجى * ( 433 - وفات مرحوم ملا على اكبر اجيه‌ئى ، اعلى اللّه مقامه ) * اجيه بكسر همزه و جيم و ياء مثناة تحتانى و هاء مختفيه : معرب اژيه بهمزه و ژاى پارسى به همين تشكيل ، و نام قريه‌اى است در ناحيه رويدشت اصفهان . و مرحوم ملا على اكبر ( عليه‌الرحمه ) منسوب بدان قريه ، و فرزند محمد باقر ، و خود از علماء بزرگوار و حكماء نام‌بردار ، و اهل فكر و ذكر و رياضت و تهجد و عبادت و منبر و موعظه بوده ، چندان كه كمتر نظيرى براى وى توان يافت . و شرح احوالش در « روضات الجنات : 416 » و « تذكرة القبور : 34 » و « تاريخ اصفهان : 112 قسمت بالاى صفحه » نوشته ، و از آنها چنين برآيد كه وى در نزد آقا محمد بيدآبادى و ميرزا ابو القاسم مدرس و بعضى ديگر از علما و حكماء آن عصر در معقول و منقول درس خوانده ، و در اصفهان در مسجد معروف به مسجد على اقامت جماعت مىفرموده ، و كتب و رسائل چندى تأليف نموده ؛ بدين قرار : اول « رساله در احكام مواريث » كه نسخه آن در كتابخانه آقاى حاج سيد محمد على روضاتى موجود است ، و آن رساله مبسوطى است مشتمل بر خاتمه‌ئى در مبحث امر فدك . دويم رساله‌ئى بنام « ترجمة الصلاة و أسرار الصلاة » چنان كه خود در آخر رسالهء نماز شب فرموده .