محمد رسيدم و دو جزوه به من داد مشتمل بر اينكه مطلبى ميان سيد حجة الاسلام و حاجى ملا احمد نراقى مورد مشاجره شده و از آقا سيد محمد تصديق خواسته بودند و آخوند آن را ديده و كلمات حاجى ملا احمد بنظرش مرجح آمده و آقا سيد محمد نيز فرموده من همچنين فهميده‌ام ، و نيز خود آخوند فرموده كه زمانى دو دفعه مرحوم حاجى سيد تقى قزوينى عقدى كرده و من آن را ابطال كردم و ميان من و سيد نقارى بهم رسيد و هر دو دفعه در خواب ديدم كه مرا مورد عتاب قرار دادند و پس از ديدن آن خواب از وى عذر خواسته و او از من خوشنود شد . و در هر دو واقعه كيفيت خواب را به او گفتم ليكن او در دفعهء دويم خبر از كيفيت خواب‌ها به من داد . تمام شد آنچه در « قصص » نوشته . و چون تاريخ تولد يا وفات آخوند بر ما معلوم نبود أحوال او را در ضمن احوال استادش آقا سيد على نوشتيم و چنان كه ديدى وى را شاگرد نهم او قرار داديم . دهم مرحوم شيخ ابو على محمد بن اسماعيل رجالى كه در ( 1216 ) بيايد . يازدهم مرحوم آقا سيد محمد فرزند خود آن جناب . دوازدهم حاجى محمد ابراهيم كرباسى كه در ( 1261 ) بيايد . سيزدهم سيد حجة الاسلام حاج سيد محمد باقر كه در ( 1260 ) بيايد . چهاردهم ميرزا محمد تقى بن على محمد نورى كه در جلد اول ( سال 1201 ص 116 ش 65 ) گذشت . پانزدهم حاجى ملا محمد تقى شهيد ثالث كه در ( 1263 ) بيايد . شانزدهم حاجى ملا محمد جعفر استرآبادى كه در جلد اول ( سال 1198 ص 83 ش 44 ) گذشت . هفدهم ملا محمد شريف ، شريف العلماء كه در ( 1246 ) بيايد . هيجدهم حاجى ملا محمد صالح برغانى كه در ( 1283 ) بيايد . نوزدهم آقا سيد محمد مهدى فرزند ديگر خود او كه در ( 1259 ) بيايد . بيستم مرحوم سيد نصر اللّه بن حسن حسينى استرآبادى كه در « فهرست كتابخانه مدرسهء سپهسالار 1 : 462 » ذكر شده و هم در اين صفحهء فهرست نوشته كه در پشت نسخه‌اى از « شرح صغير نافع » نوشته كه : از مؤلف اين شرح روايت شده كه هركس براى كشف مهمى اين دو بيت