حاجى نورى ( نور اللّه تعالى روحه الشريف ) نوشته ؛ شيخ احمد اين چند شعر را گفت : و كرامات على حيدره * ظاهرات عند أهل التبصرة كم و كم مرت على أسلافنا * و لنا اخرى بدت مبتكره ناصبى رام أن يدخل فى * نعله للروضة المطهرة صاحب الروضة ارخ ( اسد * قبل أن يدخلها قد سطره ) و عليكم صلوات اللّه ما * ذكرت ايامكم يا خيره عبدكم اصبح يرجو فضلكم * يوم يأتى بالذنوب الموقره فاشفعوا فى وزره يا سادتى * أنتم عند الإله الوزره و عبارت ( اسد ، قبل ان يدخلها قد سطره ) ماده تاريخ آن است كه 1276 مىشود . شيخ احمد پس از مدت هفتاد و شش سال قمرى عمر ، در سنه هزار و دويست و نود و سه در نجف وفات كرد و هم آنجا نزد باب طوسى صحن مقدس نزد پدر و برادرش ( يا وادى - السلام ) دفن شد ، و چهار پسر بنام شيخ سهل كه بنام او كنيت داشت و شيخ حسون و شيخ مهدى و شيخ عبود برجا نهاد ، كه همه در نظم و نثر از فضلا بوده‌اند . * ( 247 - وفات احمد طاهر افندى ) * احمد طاهر معروف بحنيف‌زاده است ، و كتابى دارد بنام « آثار نو » در ذيل بر « كشف - الظنون » شامل نزديك به پنج هزار اسم ، و در اين سال وفات كرده ؛ چنان‌كه در « مجله يادگار ، ش 10 ص 74 و 75 » نوشته . * ( 248 - وفات حسينى ، شاعر يزدى ) * وى از شعراء معروف عصر خود بوده ، و به‌طورىكه در « آينه دانشوران قم : 113 » نوشته ديوانى در اشعار دارد ، و آنجا نقل كرده كه وقتى شاعرى از خراسان به يزد آمد و حسينى او را هجو كرد و حاكم او را تأديب نمود و ازاين‌رو وى رنجيده بكاشان