شده ، و در تصرف آقا محمد والهىزاده ابن غلامرضا ابن حسينعلى بن حاج يوسف بن واله مذكور است كه در همين تكيه ساكن ، و نسخهء اصلى « ديوان واله » هم در نزد او است كه به خط خود واله مىباشد ، و يكى از دوستداران ادب نسخه‌اى تازه از روى آن نويسانده و هر دو نسخه را بمدير كتابفروشى تأييد اصفهان بامانت داده تا در حروف چينى از نسخهء جديد و در غلطگيرى از نسخهء اصل استفاده كنند ، و بهمت و پايمردى آقاى ميرزا ابراهيم همائى برادر آقاى همائى مذكور در اول عنوان ؛ آن گرامى ديوان بطبع رسيد ، ليكن مرثيه‌اى كه وى براى وفات آقا محمد بيدآبادى سروده و سال آن 1197 مىشود اشتباه است ؛ چنان كه در جلد اول ( سال 1198 ص 69 ) با دليل و مأخذ اشاره بدان نموديم . * ( 409 - وفات شيخ محمد مفيد زاهد شيرازى - ره ) * وى فرزند مرحوم شيخ عبد النبى بن شيخ محمد مفيد بن شيخ حسين جزايرى است . جزاير چنان كه در « روضات الجنات » در احوال شيخ عبد النبى جزايرى ( ص 377 ) فرموده ؛ ناحيه‌ئى بزرگ و دهاتى پيوسته به يكديگر است بر كنار نهر شوشتر كه در ميانه شوشتر و بصره واقع شده . و شيخ حسين از علما بوده و نخستين كسى است از اين خانواده كه از جزاير بشيراز آمده و آنجا در محله سرباغ توطن نموده . در « فارسنامه ، گفتار 2 : 22 » شيراز را بيازده محله قسمت نموده كه پنج محلهء آن را ( 1 - اسحاق بيك 2 - بازار مرغ 3 - بالاكفت 4 - درب شاهزاده 5 - ميدان‌شاه ) حيدرى خانه گويند ، و پنج محله آن را ( 1 - درب مسجد 2 - سرباغ 3 - سردزك 4 - سنگ سياه 5 - لب آب ) نعمتى خانه گويند . و يازدهم محله يهودان است كه از اين هر دو قسمت خارج مىباشد ، و اين تقسيم بحيدرى و نعمتى مبنى بر دو فرقهء صوفيه است از مريدان شيخ حيدر تونى ( يا بقول ضعيف شيخ حيدر پدر شاه اسماعيل صفوى ) ، و مريدان شاه نعمت اللّه ولى كرمانى كه سلاطين صفوى بنا بر پلتيك سياسى ميان مردمان ايران اختلاف انداخته و بدين دو فرقه قسمت نموده كه هيچ‌وقت متفق نشده و بر ضد دولت قيام نمايند . و به‌هرحال ، شيخ محمد مشهور بشيخ مفيد فرزند شيخ حسين مذكور از علماء بزرگ بوده و تأليفاتى دارد ، از آن جمله : كتاب « دره نجفيه » در اثبات امامت خاصه ، و در شيراز