نمىآيد ، زيراكه وى در سال وفات شيخ در حدود ( 13 - 14 ) سالگى بوده « 1 » . و به‌هرحال ، در « تنقيح » فرمايد : اصطلاح ادباء علما بر اين جارى شده كه او را در اصول فاضل سبزوارى و در فقه فاضل خراسانى مىگويند ، انتهى . و در « رياض العلماء ، نسخهء عكسى ج 2 ص 224 » فرمايد : او در شوال سال 1062 در طائف بوده ، و در « مجموعهء ملا شمس الدّين حسين شيرازى » كه به خط خود چيزهائى در آن نوشته ، خود را فرزند محمد مؤمن شريف سبزوارى نوشته ، انتهى ما فى « الرياض » . و شايد مأخذ كلام « فوائد الرضويه » كه آنفا ذكر شد همين كلام خود او باشد ، و او در سنه 1090 وفات كرده ، و قبرش در مشهد مقدس در مدرسه ميرزا جعفر بسردابى كه از بيرون برابر مقبرهء شيخ حر عاملى ( ره ) مىشود معين و معلوم است . و دو پسر وى آقا محمد جعفر و ملا محمد هادى هر دو در رجب سنه 1122 كه شاه سلطان حسين رسما مدرسه چهارباغ را افتتاح مىكرد ؛ در جزو علماء حاضرين در آن بودند ، چنان كه در « مجلهء يادگار ، سال 3 شماره 3 : 57 » نوشته . و در « فهرست كتابخانه رضويه ( ع ) 5 : 454 و 5 ش 720 » كتابى در « شرح الفيه شهيد ( ره ) » ذكر كرده كه از نام و نشان مؤلف آن چنين گمان كرده كه آن تأليف اين آقا محمد جعفر باشد . و ظاهرا اين گمان درست باشد . يازدهم بعد از وفات او ظاهرا ميرزا محمد معصوم ( كه در سال 1337 بيايد ) شيخ - الاسلام شده كه در « أمل الامل : 455 » شيخ الاسلامى او را نوشته و در سنه 1095 وفات كرده . دوازدهم بعد از او شوهر خواهر محقق سبزوارى ، مرحوم آقا حسين بن جمال الدّين محمد بن حسين خوانسارى شيخ الاسلام شده . تولدش ذىالقعده سنه 1016 ، وفاتش غرهء رجب سنه 1098 ، چنان كه در « الكنى و الالقاب ، ج 3 » فرموده ، قبرش در تخت پولاد در تكيهء خوانسارىها در ايوان جلوى محوطهء زير گنبد . سيزدهم بعد از آن در أواخر حيات آقا حسين ، يعنى در روز شنبه 4 ج 1 سنه 1098 مرحوم علامه مجلسى كه در ( ج 2 سال 1214 عنوان 204 ص 530 ) گذشت ، و هم امام جمعهء وقت بود ، شيخ الاسلام شد . چهاردهم يك سال و نيم بعد از وفات وى بموجب مسطورات « مستدرك 3 : 385 »

--> ( 1 ) از اين نظر كه جناب معلم اشكال كرده‌اند هيچ مانعى ندارد و ممكن است كه محقق سبزوارى در همين 13 و 14 سالگى درك محضر شيخ بهائى را نموده و از او اجازه گرفته باشد . م .