وفات كرد و در مادهء تاريخ وى گفته‌اند : « فى نعيم خلد اللّه مبارك » . و قبر وى اينك با دو پسرش در طرف شمال مقبرهء حباكه معروف است ، و چنين مىديده‌اند كه بر آن در هر شب جمعه و دوشنبه نورى مانند عمود از آسمان فرود مىآيد ، انتهى . و اين ماده مرقومه 1223 مىشود ، و ظاهرا بايد مباركا باشد كه مفعول خلد اللّه است . و آن وقت بايد مصراع اين‌طور باشد : « خلد اللّه مباركا فى نعيم » 1224 كه هم موزون مىشود و هم حسابش درست خواهد بود « 1 » . * ( 356 - تولد حاج آقا محمد ، منور عليشاه شيرازى ) * وى فرزند مرحوم حاجى محمد حسن قزوينى است كه در ( 1240 ) بيايد . و خود از علماء ظاهر و باطن و شريعت و طريقت هر دو بوده كه هم امامت جماعت و طى مرافعات و موعظه منبرى مىكرده و هم در طريقهء نعمت‌اللهيه ارشاد و دستگيرى مىنموده . و همانا او در اين سال متولد شده و پس از وفات برادرزاده‌اش مرحوم رحمتعلى شاه ( كه در 1208 شماره 131 گذشت ) داعيهء خلافت وى نمود و جمع كثيرى از مريدان وى به او گرويدند ، و جماعتى هم انكار نمودند ، تا در سنه 1294 بتهران رفت و آن وقت كه طاوس العرفاء ( يكى ديگر از مدعيان خلافت رحمتعلى شاه ) تازه وفات كرده بود اختلافى عظيم در ميان آن سلسله بهم رسيد و در اثر آن فىالجمله وهنى در اركان خلافت منور عليشاه حاصل گرديد ، و منور عليشاه بشيراز باز آمد ، تا آخر در شب شنبه دهم ماه شوال المكرم سنه هزار و سيصد و يك - مطابق ( . . . ) اسد ماه برجى - وفات كرد ، و جسدش را بعتبات حمل نمودند .

--> ( 1 ) در « فوائد الرضويه : 371 » تصريح كرده است كه : توفى سنة 1224 . و شرح حال صاحب عنوان و خاندان علمى او در كتاب « انوار البدرين : 313 - 316 » تأليف مرحوم شيخ على بحرانى ، بعنوان « الشيخ مبارك الجارودى » مفصلا مذكور است ، و ظاهرا مأخذ مرحوم محدث قمى صاحب فوائد الرضويه همين كتاب بوده . و در آنجا نيز تاريخ وفات را 1224 و ماده تاريخ را به همان صورت « فى نعيم خلد اللّه مبارك » نوشته است . م .