كتب چندى تأليف كرده از آن جمله : اول كتاب « تخريب الباب » دويم كتاب « رد الباب » سيم كتاب « سد الباب » چهارم كتاب « قلع الباب » پنجم كتاب « قمع الباب » ششم كتاب « مقاليد الابواب » هفتم كتاب « نار اللّه الموقدة » در مصيبت به فارسى . هشتم كتاب « هداية المتقين » در عقايد اصوليه و فروعيه . نهم كتاب « حجة الابرار » در اثبات حرمت خمر در شرايع سابقه . دهم « رساله مفصلى در حبوه » . و آخر در اواسط روز دوشنبه سيم ماه جمادى الاولى سنه يك‌هزار و دويست و نود و دو - مطابق ( . . . ) جوزا ماه برجى - در زنجان وفات كرد ، و هم در بيرون آن شهر در بقعه‌ئى مخصوص معروف به بقعه ميرزا دفن شد . و تاريخ وفات وى بدين نحو در جلد چهارم « الذريعة » است ، ليكن در جلد مرقوم از « اعيان » ميان 1292 و 1293 مرددا ذكر كرده . و به‌هرحال وى پس از خود فرزندانى بجا نهاد : اول . حاجى ميرزا ابو المكارم 32 كه در ( 1255 ) بيايد . دويم حاجى ميرزا ابو طالب 32 كه در ( 1259 ) بيايد . سيم حاجى ميرزا ابو عبد اللّه 32 كه در 1262 بيايد . * ( 349 - تولد وفاى شاعر شيرازى ) * وى مرحوم ميرزا حسنعلى معروف به حاجى ميرزا بزرك فرزند مرحوم ميرزا سيد على نياز است كه در ( 1197 ش 31 ج 1 ص 57 ) گذشت . و خود شاعرى قادر و حكيمى فاضل و طبيبى حاذق بوده كه در اين سال متولد شده ، و « ديوانى » دارد و در اشعار وفا تخلص داشته ، و پس از مدت پنجاه و دو سال قمرى عمر در سنه هزار و دويست و هفتاد و شش در بمبئى وفات كرد ، و فرزندى از وى باز نماند . و ديگر ، وفا تخلص مرحوم علم الهدى محمد فرزند مرحوم ملا محسن فيض ( متوفى 1091 ) كاشانى است ، چنان كه در « نشريه دانشكده الهيات و معارف اسلامى مشهد . ش 2 مورخ بهار 1351 ص 135 » نوشته .