نوشته بخلاصه اينكه : در « تاريخ عضدى » است كه زبيده عصر خويش است ، رستم خان قراگوزلو براى پسرش عليخان نصرة الملك آن مخدره را خواستگار شد ، با نهايت احترام عروسى نمود . به زيارت حرمين شريفين مشرف شده ، بيست كرت بمشاهد متبركه عراق و ده نوبت به زيارت مشهد مقدس رضوى رفته . در سفرها اسباب تجمل ظاهرى را مايل نيست ولى بذل و بخشش باطنى كه احدى نداند و مخفى كه كسى نشناسد بسيار داشته و دارد . همه شاهزادگان او را بلقب فرشته مىخوانند . در تمام دخترهاى خاقان مغفور گويا از اين حاجيه شاهزاده كسى آسوده‌تر نباشد . سن ايشان اكنون كه سنه يك‌هزار و سيصد و چهار هجرى است قريب هشتاد سال مىباشد . از تمام بنين و بنات خاقان كه الآن درين نشئهء فانى هستند بزرگتر است . اشعار بسيار از مراثى و قصايد و غزليات در « ديوان » او ديده شده ، انتهى مختصرا . آنگاه ابياتى از او در « طرائق » آورده است ، از جمله : در ده به من اى ساقى زان مى دوسه پيمانه * كز سوز درون گويم شعرى دوسه مستانه خواهم كه در اين مستى خود نيز روم از ياد * غير از تو نماند كس نه خويش و نه بيگانه از عشق رخ جانان گشته است جهان حيران * مستانه سخن گويد اين عاشق ديوانه و در « الذريعة 9 : 212 ش 1305 » نيز « ديوان جهان قاجار » مذكوره را عنوان نموده و گويد : اشعارى از او بنقل از ديوانش در « خيرات حسان » و « الكنى و الالقاب » ثبت شده ، و بنقل از اين دو كتاب در « ريحانة الادب » نيز آمده است . * ( 347 - شعرى ، شاعر اصفهانى ) * در تفسير « منهج الصادقين » ( ج 9 در تفسير سوره 53 كه النجم باشد . آيه 50 ) شرحى دارد بمفاد اينكه شعرى ( بكسر شين ) نام دو ستاره است يكى كه روشن‌تر است شعراى يمانى و ديگر شعراى شامى كه نامش غميصا است ، انتهى . و شعرى در اينجا تخلص صاحب اين عنوان است كه وى ميرزا طاهر اصفهانى ملقب به