و ميرزا است كه بناء بمسطورات كتاب « فتنهء باب 23 و 24 و 55 » در شب 15 صفر سنه 1265 در جنگ با ملا حسين بشرويه‌اى بابى در قريهء واسكس از توابع علىآباد مازندران كه در يك فرسخى قريهء شيخ طبرسى است بقتل رسيد ، و بابيه جسدش را در همان‌جا سوزانيدند ، و يكى از دختران او بنص « ناسخ : 265 » زوجهء پسر عمّش محمد حسين ميرزا حشمة الدوله بود كه در ( 1265 ) بيايد . سنه 1175 شمسى . . . رمضان المبارك اوّل حمل ماه برجى * ( 151 - وفات شيخ احمد سويدى بغدادى ) * وى فرزند شيخ عبد اللّه سويدى است كه در ( ج 1 سال 1203 عنوان 89 ص 154 ) گذشت . و خود از علماء أهل سنت بوده و شعر هم مىگفته ، و همانا او در سنه هزار و صد و پنجاه و سه چنان كه در « المسك الاذفر » است مطابق سنه 1119 شمسى متولد شده ، و در نزد پدر خود و ساير علماء درس خوانده ، و چندين كتاب تأليف كرده : اول « حاشيه بر شرح ازهريه » . دوم « رساله‌ئى در تصوف » . سيم « شرح قصيدهء بانت سعاد « 1 » » .

--> ( 1 ) بانت صيغه مفردهء مغايبه مؤنث است از فعل ماضى بان يبين بينا مثل باع يبيع بيعا . و سعاد بر وزن سؤال نام زنى است مشهور از اعراب ، و بسيارى از شعراء عرب در اول قصائد خود تغزل و تعشق خيالى بدين نام نموده‌اند . در « بغية الوعاة : 208 » فرمايد كه بندار ابن لزه اصفهانى ( يكى از ادباء و شعراء معروف ) هفتصد قصيده حفظ داشت كه مطلع هريك بانت سعاد بوده ، انتهى . ليكن اشهر و اعظم همه ( نظر باينكه در مدح حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلم انشاء شده ) قصيدهء كعب بن زهير است ، كه قصيدهء بانت سعاد در مقام اطلاق ظاهرا منصرف بدان و در اينجا و بعضى از مواضع ديگر كه شرح اين قصيده ذكر مىشود مقصود همان باشد .