175 » فرموده در علم و رياست مقامى سامى بهم رسانيد ، و همواره مشغول مباحثات علميه و ترويج أحكام شرعيه بود ، و چنان‌كه در « مطلع الشمس 2 : 399 » نوشته در انجاح مقاصد و اصلاح مفاسد مسلمانان هيچ فرونمىگذاشت ، و در « فردوس التواريخ » فرموده كه او در بسيارى از روزها صائم و در شبها قائم و پيوسته بدعا و ذكر اشتغال داشت ، و ماه رجب و شعبان را ترك روزه نمىكرد ، و در دل‌هاى شب بمنازل فقرا مىرفت ، و در روزگار فتنهء سالار در نصرت لواى دولت اهتمامى بسزا به عمل آورد ، لا جرم أتباع سالار وى را با برادران و ياورانش حبس نمودند و او بسى در محبس سختى كشيد ، و پس از افتتاح آن شهر بطهران رفت و از ناصر الدّين شاه مراحم بسيار ديد ، و باز بأرض اقدس مراجعت نموده ، و بر أخلاق حسنهء خويش بيفزود . و او كتابهاى چندى تأليف فرموده : اول تتميم كتابى كه پدرش در تفسير نوشته ، و ناتمام بوده كه ده جزء وسط قرآن مجيد باشد ، و اين تتميم نيز تمام نشده . دوم كتابى در ثواب مصيبت نظير « مسكن الفؤاد » شهيد ثانى و « تسلية الاحزان » و غيره . و آخر در سنه هزار و دويست و شصت و نه ، چنان‌كه در « منتخب التواريخ » مذكور نوشته ، بوباء وفات كرد ، و در حرم مطهر رضوى ( ع ) در ميان صفه شاه‌طهماسب دفن شد ، و دو نفر فرزندانش مرحوم حاجى ميرزا جعفر 35 و مرحوم حاجى ميرزا محمد باقر 35 هم در نزد او مدفون‌اند ، و فرزند ديگرش مرحوم حاجى ميرزا حبيب اللّه 35 در ( 1266 ) بيايد . و هم او را دو نفر دختر از زوجه‌اش دختر ميرزا محمد ابراهيم ناظر رضوى ( كه در 1250 بيايد ) بوده ، يكى زوجه حاجى ميرزا اسماعيل سبزوارى كه در ( 1262 ) بيايد . و ديگرى زوجه ميرزا عليرضا بن ميرزا عبد الجواد ابن ميرزا محمد مهدى شهيد كه در ( 1218 ) بيايد . سنه 1174 شمسى . . . شعبان المعظم اوّل حمل ماه برجى