على كربلائى درس خوانده ، و اين اشعار از او اينجا نوشته شد : أنيس الصب فى الحب العناء * فليس عن العناء له الغناء فان شئت احينى أو شئت فاقتل * فعيش الصب و الموت سواء أيا مرضى الهوى موتوا بغم * فداء الحب ليس له دواء چنان‌كه هم در « دانشمندان آذربايجان : 228 » نوشته . * ( 138 - تولد مير غنى محمد عثمان حنفى ) * وى فرزند محمد بن ابو بكر بن عبد اللّه المير غنى و خود از سادات حسينى حنفى است كه أصلا از أهل مكه معظمه بوده و در اين سال در طائف در قريهء سلامه متولد شده و تا ده‌سالگى در تحت تربيت پدر خود بود ، آنگاه كه پدرش وفات كرد عمش سيد ياسين كه يكى از اجلهء علماء در آن روز در مكه مىبود متولى امور وى گرديد ، و مير غنى محمد عثمان آنجا علوم فقه و حديث و تفسير را تحصيل كرد ، و شوقى مفرط بتصوف بهم رسانيد ، پس به خدمت شيخ احمد بن ادريس رسيده و از او بعضى از آداب تصوف را أخذ كرد و از بعضى مشايخ ديگر طرق نقشبنديه و شاذليه و جنديه و مير غنيه را كه اين اخير طريقه جدش سيد عبد اللّه بود ياد گرفت ، آنگاه در أقطار حجاز و صعيد مصر و منفلوط و اسيوط بگردش درآمد و در هريك از آنها طريقهء تصوف را منتشر نمود ، پس ببلاد سودان رفته و مورد اكرام أهالى آن واقع شد وصيت شهرتش به اقصاى بلاد رسيد ، و چندين كتاب تأليف كرد اول كتاب « الانوار المتراكمه » كه در آخر آن منظومه‌ئى در استغاثه و در حاشيه كتاب « الاساس » با اذكار بعد از نماز بطبع رسيده . دوم كتاب « تاج التفاسير » براى كلام ملك كبير . سوم كتاب « السير الربانى » در مولد نبى ( ص ) . چهارم كتاب « فتح الرسول و مفتاح باب الدخول » براى أهل وصول . پنجم كتاب « مجموع الاوراد الكبير » در أوراد طريقهء ختميه . ششم كتاب « مجمع الغرائب المفرقات » از لطائف خرافات كه در عقب آن كتاب « النمرقة المرفوعة » هم تأليف او كه اينك ذكر مىشود با بعضى از قصائد ديگر بطبع رسيده . هفتم كتاب « النفحات المدنية » در مدائح مصطفويه ( ص ) . هشتم كتاب « النمرقة المرفوعه » كه ذكر شد . نهم كتاب « النور البراق » در مدح نبى مصداق ، و اين كتاب با هفتم باهم چاپ شده .