از عارفات عهد و أهل سير و سلوك بوده ، و در شدائد و مصائبى كه به شوهر مذكور وى مير سيده هميشه صبر و شكر مىنموده ، و او در سنه 1225 به عقد وى درآمده و فقط يك دختر از او آورده و بعد از آن خود در ما بين مكه و مدينه وفات كرده . دويم گوهر سلطان خانم اصفهانى از خانوادهء جواهرفروشان آن ديار و از وى فرزندانى ذكورا و أناثا داشته كه يكى از اناث زوجه مرحوم ميرزا محمود حكيم كه در ( 1274 ) بيايد بوده ، و از ذكور ؛ يكى مرحوم ميرزا محمد حسين منصور على است كه در ( 1255 ) بيايد ، و ديگر ميرزا على اكبر است ، كه در « طرائق 3 : 182 » فرمايد : در ثلث آخر شب جمعه 7 شوال سنه 1258 متولد شده ، و پس از فوت پدر دو سفر بطهران رفت و رنج بسيار كشيد ، و آخر در سنه 1289 وفات كرد ، و نزد پدرش دفن شد ، و يك پسر از او ماند بنام ميرزا زين العابدين كه در سنه 1285 متولد شده ، و از فضائل صورى و معنوى بهره‌مند گرديد ، و خط نستعليق را خوش نويسد ، و دختر ميرزاى فرهنگ را تزويج نموده ، و دو پسر از وى دارد كه بر يكى نام پدر را نهاده يعنى على اكبر . سيم سيده جليله دختر ميرزا مهدى خليفه سلطانى جرقويه‌اى كه در سنه 1260 او را تزويج نموده ، و در سنه 1300 در كربلاء فوت شده و در صحن كوچك حاير حسينى ( ع ) دفن شده ، و فرزندانى چند از او بازمانده كه يكى از آنها بيگم زوجه مرحوم وفا على شاه كه در ( 1264 ) بيايد بوده ، و ديگرى مرحوم حاجى نايب الصدر مؤلف « طرائق الحقائق » كه اين كلمات همه منقول از آن كتاب است ، و در ( 1270 ) بيايد . در كلمات سابقه اشاره كرديم كه صاحب عنوان مرحوم رحمتعلى شاه مرجع فرقهء عرفاء نعمت‌اللهيه در زمان خود و باصطلاح آن حضرات قطب وقت خويش بود و تا او حيوة داشت چندان اختلاف معتد بهى در ميان آن طايفه وجود نداشت و كسانى از عرفاء كه تقريبا از زمان نور عليشاه به اين طرف پيدا شده بودند عمدهء آنان بقطبيت وى اذعان نمودند ، ليكن بعد از وفات او در تعيين خليفه و جانشين او اختلافى شديد بهم رسيد ، بدين معنى كه مرحوم حاجى محمد كاظم طاوس كه در ( 1293 ) بيايد بموجب اجازه‌نامهء معتبرى كه در دست داشت و مورخ بشوال سال 1276 بوده و صورت آن را در « طرائق 3 : 184 » نقل كرده مدعى قطبيت و خلافت از يك طرف گرديد ، و مرحوم منور عليشاه بموجب نص صريح او چنان‌كه در « فارسنامه : گفتار 2 : 125 » ذكر كرده ، و صورت آن در ورقه‌ئى از خط صاحب عنوان در اين اواخر گراور شده و مورخ بسال 1277 بوده مدعى از طرف ديگر گرديد ، و از اينجا صوفيه رحمتيه دو فرقه شدند ، و مرحوم صفىعلى شاه