عنوانى برايشان مىآوريم بجاى آن اشاره و آنها كه در عنوانى مخصوص پس از اين نمىآيند اينجا اشاره‌ئى بذكر احوالشان مىكنيم : اول مرحوم حاجى ميرزا أبو الحسن نعمتعلى شاه كه در ( 1293 ) بيايد . دويم ميرزا أسد اللّه علىآبادى كه در ( 1250 ) بيايد . سيم آقا اسد اللّه بن حاج معصوم كه برادر او بوده و در ( 1264 ) بيايد . چهارم حاجى اللّه قلى خان ايلخانى ابن موسى خان ابن حسينقلى خان ثانى قاجار كه اين حسينقلى خان برادر فتحعلى شاه بوده و پس از وفات پدر متولد و بنام او ناميده شده ، و در « طرائق : 197 » شرحى درباره او نوشته ، بخلاصهء اينكه مادر او عزت نساء خانم دختر فتحعلى شاه از بطن حاجيه ننه خانم عمهء رضا قلى خان هدايت ، و خود ناپسرى حاجى ميرزا آقاسى و ازاين‌جهت معروف بود به ايلخانى حاجى ، و جاه و جلالتى عظيم داشته ، زيارت مكه معظمه و مدينه طيبه و ائمهء عراق را نموده و ممالك عثمانى و اروپا را سياحت كرده ، و با عرفاء و علماء هر ديار و مشايخ مولويه و بكتاشيه و قادريه ملاقات فرموده و اخلاصى تمام بسلسلهء نعمت‌اللهيه بهم رسانيده و مخصوص بحاجى ميرزا صفاء ( كه در 1212 بيايد ) . و مردى درويش دوست بوده و هيچ‌وقت تنها غذا نمىخورده و سائل را به قدر مقدور محروم نمىنموده ، و آخر در 26 شعبان سنه 1309 وفات كرده و أولاد چندى ذكورا و اناثا از وى بازماند . پنجم حاجى بابابيك اسدآبادى كه او را در ( ص 198 ) عنوان كرده و فرمايد درويشى راه‌رو و سالكى آگاه بود و در سوارى و تيراندازى بدل و قرين نداشت و سال‌ها در شيراز در بنه‌گاه فقراء توقف نمود ، و گاهى خدمت ابلاغ فرمايشات يا ارسال مكاتيب ولايات به او رجوع مىشد . مانند اينكه تلقين أوراد و أذكار بنواب جهانسوز ميرزا ابن فتحعلى شاه بتوسط وى صورت گرفت . ششم ميرزا باباى مستوفى گركانى كه در ( 1315 ) بيايد . هفتم حاجى ميرزا ترابعلى كه در ( ص 199 ) درباره او فرموده : نخست جزو نسقچيان فتحعلى شاه بوده ، سپس دست از آن كار كشيده ، و از مست‌علىشاه توبه و تلقين يافت و بقدم توكل به مكه و مدينه شتافت و غالب اوقات مغلوب حال بوده و آخر در سنه 1262 در مشهد وفات كرده . هشتم نواب جهانسوز ميرزا أمير نويان كه در سنه ( 1318 ) بيايد . نهم ميرزا حسن لسان الاطباء فرزند ميرزا على طبيب سنكلجى كه وى را در