سنه هزار و دويست و نود و دو مطابق ( . . . ) جدى ماه برجى وفات كرده و در نجف دفن شد چنان‌كه در « المآثر : 212 » فرموده . * ( 162 - تولد عبد الله ميرزاى داراى قاجار ) * عبد اللّه ميرزا فرزند فتحعلى شاه است كه در ( 1250 ) بيايد ، و خود از شاهزادگان زمان و داراى اخلاق حسنه بوده و شعر هم مىگفته و تخلص دارا مىنموده . وى در شب بيست و چهارم ماه جمادى الاولى اين سال - چنان‌كه در « ناسخ ، جلد قاجاريه : 318 از جزء 1 » فرموده - از بطن كلثوم خانم از سادات پازوار متولد شده ، و چندين سال در زمان پدر در ولايت خمسه و زنجان حاكم بوده و بعد از وفات وى ترك حكمرانى نموده و غالبا در سفر و حضر ملازم برادرزاده خود محمد شاه بود ، چنان كه در « مجمع الفصحا 1 : 27 » فرموده . و ديوانى در مراثى و ديگرى در قصائد و غزليات دارد ، كه نسخه نيكوئى از آن در نزد نواده‌اش حسينعلى خان بن كاظم خان بيگلربيگى در دولت‌آباد عراق عجم موجود بوده . و اينك اين اشعار از او از « مجمع الفصحا 1 : 27 » اينجا ثبت شد : ترك مانند تو در خلخ « 1 » و يغما نشود * ور شود در خور يغماى دل ما نشود دهن تنگ ترا غنچه نشايد خواندن * غنچه بويا نشود ، چون او گويا نشود هركه دل داد به تو نيست چو من خونين دل * دل اسكندر ، همچون دل دارا نشود اى تمناى دلم چند روا دارى چند * كه مرا از تو روا هيچ تمنا نشود شب يلداى غمت را نتوان يافت سحر * مهر روى تو گر از زلفت ، پيدا نشود چشم فتان تو ، بس فتنه و غوغا سازد * گرچه در عهد ملك فتنه و غوغا نشود عبد اللّه ميرزا پس از مدت پنجاه و يك سال قمرى و بيست و نه روز عمر ، در بيست و سيم ماه جمادى الاولى سنه هزار و دويست و شصت و سه ، چنان‌كه در « روضة الصفا » دارد مطابق ( . . . ) ثور ماه برجى در طهران وفات كرد ، و در « ناسخ » نيز وفات او را در همين

--> ( 1 ) در عنوان 174 ص 411 خواهد آمد كه خلخ [ بتشديد لام ] نام تيره‌يى از تركان است .