* ( 4 - وفات شيخ محمد عبادهء عدوى ) * وى از علماء أهل سنت و « حاشيه‌ئى بر شرح شذور الذهب » ابن هشام در نحو دارد ، و در اين سال وفات كرده ، چنان كه در « كنز العلوم : 662 » نوشته . * ( 5 - تولد آقا سيد صدر الدّين 35 عاملى ره ) * وى سيد محمد 35 بن سيد صالح 34 بن سيد محمد كبير 33 بن سيد شرف الدّين ابراهيم 32 بن سيد زين العابدين 31 بن سيد نور الدّين على 30 بن سيد نور الدّين على 29 بن سيد عز الدّين 28 بن سيد أبو الحسن محمد 27 بن سيد حسين 26 بن سيد على 25 بن سيد محمد 24 بن سيد تاج الدّين أبو الحسن العباس 23 بن سيد شمس الدّين محمد 22 بن سيد جلال الدّين عبد اللّه 21 بن سيد أحمد 20 بن حمزة الأصغر 19 بن سعد اللّه 18 بن حمزة الأكبر 17 بن أبو السعادات محمد 16 بن أبو محمد عبد اللّه 15 بن أبو الحارث محمد 14 بن أبو الحسن على 13 ( معروف بابن الديلمية ) ابن أبو طاهر عبد اللّه 12 بن أبو الحسن محمد المحدث 11 بن أبو الطيب طاهر 20 بن حسين القطعى 9 بن أبو سبحه موسى الثانى 8 بن أبو محمد ابراهيم الأصغر المرتضى 7 بن الامام موسى الكاظم 6 عليه السلام است . حضرت كاظم عليه السلام در صفحه 28 مقدمه گذشت . فرزندش حضرت ابراهيم الأصغر 7 از بزرگان امامزاده‌ها است ، و نزد حضرت سيد الشهداء عليه السلام در كربلا دفن است ، ليكن أثر قبرش اكنون نمايان نيست ، چنان‌كه در « أعيان الشيعة جزء 5 جلد 6 » فرموده . و در « ترياق المحبين » وفات وى را در بغداد بشهادت ذكر كرده ، و تاريخش را به ظن غالب در سنهء 205 نوشته و او را أمير يمن دانسته ، و گويد قبرش در نزديكى قطيعه كه محله‌اى است در بغداد مشهور است ، انتهى . و همانا قطيعه فعيل بمعنى مفعول ، و تأنيث آن به جهت اين است كه وصف ارض واقع شده ، و آن از قطع از باب منع در لغت بمعنى جدا كردن جزئى را است از كلش ، و در اصطلاح اين است كه امام يا خليفه زمينى بدون مالك را به كسى بدهد كه او آن را آباد و تحجير نمايد و ملك خود او باشد ، و طلبيدن چنين زمينى را از خليفه استقطاع و دادن او آن را به كسى إقطاع گويند كه دو مفعول بگيرد ، أول آن كسى كه زمين را به او مىدهند ، و دوم خود آن زمين و آن زمينى كه داده مىشود قطعه بضم قاف و جمع آن قطع بضم و بعد از آن فتح و قطعات به دو ضمه است . و چون