مرا به اين نام خواندند براى آنكه در كودكى مادرم مرا مىرقصانيد ، و مىگفت : يا ياى و شا و عاش حتى * دبا شيخا كبيرا احنا « 1 » عمر از مردم بصره ، و بردهء بنى نمير بود ، طبع شعر داشت و از اخباريان ، و فقيهان و مردمان صادق‌اللهجه‌ايست كه در رواياتش خللى نداشت . و از اشعار اوست : و قائلة لم يبق فى الناس سيّد * فقلت بلى عبد الرحيم بن جعفر « 2 » و فرزندش ابو طاهر احمد بن عمر بن شبه نيز از شاعران با ظرافت و خوب ، و راويه بود كه دو سال بعد از پدرش درگذشت . و اين اشعار از اوست : نظرت فلم ار فى العسكر * كشئومى و شئوم ابى جعفر « 3 » غدا الناس للعيد فى زينة * من النور « 4 » فى منظر ازهر « 5 » و يغدو عليهم بلا اهبة * مرارا من المنزل المقفر « 6 » فيقعد للشئوم فى عزلة * من الناس ينظر فى دفتر « 7 » وفات عمر بن شبه ، در روز دوشنبه بيست و چهارم جمادى الآخر سال دويست و شصت و دو ، در سامراء بوده و نود سال داشت . كتابهاى او بابو الحسن على بن يحيى رسيد ، چون ابو طاهر پسرش آنها را به او فروخت . و اين كتابها از اوست : كتاب الكوفة . كتاب البصرة . كتاب المدينة . كتاب مكه . كتاب امراء الكوفه . كتاب امراء البصرة . كتاب امراء المدينة . كتاب امراء مكه . كتاب السلطان . كتاب مقتل عثمان . كتاب الكتّاب . كتاب الشعر و الشعراء . كتاب الاغانى . كتاب التاريخ . كتاب اخبار المنصور . كتاب محمد و ابراهيم ابنى عبد اللّه بن حسن . كتاب اشعار الشراة . كتاب النسب . كتاب اخبار ابن نمير « 8 » . كتاب ما استعجم الناس فيه من القرآن . كتاب الاستعانة بالشعر و ما جاء فى اللغات . كتاب الاستعظام للنحو و من كان يلحن من النحويين .

--> ( 1 ) ف ( بابا و شبا و عاش حتى دبا شيخا كبيرا احنا ) . ( 2 ) به آن‌كسى كه گويد ديگر آقائى در ميان مردم نمانده است گويم آرى هست و او عبد الرحيم بن جعفر است . ( 3 ) در عسكر كه نگاه مىكنم ، بشئامت خودم و ابو جعفر كسى را نمىبينم . ( 4 ) ف ( اليوم ) . ( 5 ) مردم براى عيد همه با زينتى درخشان و منظرهء زيباتر درآمده‌اند . ( 6 ) و او بىآرايش از منزل درويشى خود بسوى آنان رود . ( 7 ) و از روى شآمت بكنج عزلتى نشسته و بدفترى نگاه مىكند . ( 8 ) ف ( بنى نمير ) .