ابو دماش كتاب الحماسه ، از اوست . اخبار ابن كيسان ابو الحسن محمد بن احمد بن محمد بن كيسان ، و كيسان در لغت سعديه « 1 » بمعنى غدر است ، كيسان نحوى مرد نادانى بود « 2 » و ابو الحسن مرد فاضلى بود و هر دو شيوه را بهم آميخت و از هر دو دسته آموخت . و اين كتاب‌ها از اوست : كتاب غريب الحديث - در حدود چهارصد ورق . كتاب البرهان . كتاب الحقائق . كتاب المختار ، كتاب الوقف و الابتداء ، كتاب المهذب . كتاب القراءات . كتاب الهجاء . كتاب التصاريف . كتاب المقصور و الممدود . كتاب الشاذانى فى النحو . كتاب المذكر و المؤنث . كتاب مختصر النحو . كتاب معانى القرآن ( معروف بالعسرات . كتاب حد فاعل و المفعول به ) كتاب المسائل على مذهب النحويين مما اختلف فيه البصريون و الكوفيون ( كتاب الكافى فى النحو ) . ( لغذه ) اصفهانى ابو على حسن بن عبد اللّه ، ولادتش در اصفهان بود . ببغداد آمد ، و از همان كسانى آموخت كه ابو حنيفه دينورى آموخته بود . اين كتابها از اوست : كتاب الرد على الشعراء ، كتاب النطق ، كتاب علل النحو ، كتاب المختصر فى النحو ، كتاب الصفات ، كتاب الهشاشة و البشاشة . كتاب التسمية . كتاب شرح كتاب المعانى للباهلى . كتاب نقض علل النحو . ابن خياط ابو بكر محمد بن احمد بن منصور خياط ، از مردم سمرقند « 3 » ببغداد آمد و با ابراهيم - بن سرى ملاقات نموده و با او مناظراتى داشت . و ابن خياط هر دو شيوه را بهم مىآميخت و اين كتابها از اوست : كتاب النحو الكبير . كتاب معانى القرآن - كتاب المقنع . كتاب الموجز . نفطويه ابو عبد اللّه ابراهيم بن محمد بن عرفة بن سليمان بن مغيرة بن حبيب بن مهلب عتكى

--> ( 1 ) سعديه نام چندين محل و جايگاه اعرابست ( رجوع شود به منتهى الارب ) . ( 2 ) ف ( معقلا ) جب ( مغفلا ) . ( 3 ) رجوع شود به صفحهء 29 همين كتاب .