شمس الدين محمد بن محمود الشهرزوري ( مترجم : تبريزى )
409
نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى )
94 ، 2 - علم عقل است و لوح نفس است و فلك اعظم عرش است و فلك ثوابت كرسى است و فلك هفتگانه آسمانهاست و اقاليم هفتگانه زمينهاست و اعلى عليين عرش است و اسفل السافلين مركز . 95 - الصاحب ابو محمد البخارى 95 ، 1 - او از شاگردان ابى سليمان سجزى بود ، او فاضل بود ، دست آويزش در علوم اسلام محكم بود و قواى او در دقايق حكمت مؤكد ، ليكن دعوى او زياده بر معنى بود . حافظهء عجيبى داشت و ذهن غريبى . او را تصانيف نيكو پر منفعت بسيار است . 96 - ابو البركات بغدادى [ درگذشتهء 560 ه ] 96 ، 1 - در ابتداى كار پيش ابو الحسن سعيد بن هبة اللّه تكرار مىنمود كه تعليم نمايد او را و او قبول نمىنمود « 1 » ، از براى آنكه علم به يهودى نبايد آموخت « 2 » . پس به دربانان او دوچار شد ، و مىآمد در دهليز خانهء او مىنشست و مدتى گوش به بحث او داشت . 96 ، 2 - به حسب اتفاق روزى ابو البركات پيش او حاضر آمد و شاگردان با او در مسألهاى بحث مىنمودند ابو البركات گفت : رخصت مىدهد شيخ كه من بگويم آنچه مىدانم ؟ رخصت داد ، جواب خوب « 3 » گفت : پس پرسيد از قصه ، او را از « 4 » حقيقت حال خبر داد . پس گفت :
--> ( 1 ) - اساس : تعليم مىنمود او را . د : تعليم مىنمود او را و قبول نمىنمود . ( 2 ) - اساس : علم به يهودى نخوانده بود ، د : علم يهودى نخوانده بود . ( 3 ) - اساس : « خوب » ندارد . ( 4 ) - د : قصه خبر كرد او را از .