شمس الدين محمد بن محمود الشهرزوري ( مترجم : تبريزى )
380
نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى )
غايت تعظيم مىنمود ، و در بعضى رسايل خود گفته است كه : از براى حركات آسمانى اوضاعى كه ملايم و مناسب آنها بود تخيل كرديم . و اگر غير اين اوضاع ، اوضاع ديگر كه ملايم آن حركات باشد تخيل مىكرديم مانعى از وقوع آن نبود ، از براى آنكه هيچ برهانى بر آن قائم نشده بود كه سواى آن اوضاع اوضاع ديگر كه مناسب باشد آن حركات را ممكن نيست ، و اين سخن را طولى داده و اين رساله آخر تصانيف اوست . 60 ، 10 - اسهال دموى عارض او شد هر چند كه از قابضات تناول مىنمود موجب زيادتى اسهال مىشد ، از خود مايوس شد . پس گفت : ضايع گشت هندسه ، و باطل شد معالجه در علم طب ، باقى نماند مگر تسليم نفس به خالقش و روزگارش . بعد از يك هفته كه رنج اسهال كشيد متوجه قبله شد ، و گفت : به سوى تست رجوع و گريز و آرام ، بر تو توكل كردم و به سوى تو رجوع نمودم ، و فوت شد رحمة الله عليه . از سخنان اوست كه : 60 ، 11 - انسان مجبول است بر اينكه دور شود از كسى كه نزديكى او خواهد ، و نزديك شود به كسى كه دورى جويد . 60 ، 12 - موعظت و نصيحت حكما اگر چه اندك باشد ، منفعت او بسيار است . 60 ، 13 - بدان كه ابن هيثم و كندى و رازى را تصانيف بسيار است در غايت استحكام ، رسالهء لطيفى ابن هيثم دارد كه در آن بيان كرده است كه : جميع كارهاى دينى و دنياوى نتيجهء علوم فلسفه و حكمت است .