56 ، 3 - و او را كتابيست در علل و اسباب اشيا كه دلالت بر آن دارد كه او حكيم است و دانا است به حقايق اشيا . 56 ، 4 - ميان او و ميان ابو على تفاوت بسيار است و همگى او را تحقير و عيب مىنمود . و در بعضى از كتابها مذكور است كه روزى ابو على به پيش ابى على مسكويه درآمد و شاگردان گرد او جمع بودند . ابو على در پيش او جوزى ديد و گفت : مساحت اين جوز را به شعيرات بيان كن . ابن مسكويه جزوى در اخلاق پيش او انداخت و گفت : تو اخلاق خود را اولا به صلاح آر تا من استخراج مساحت اين جوز بكنم . 56 ، 5 - غرض ازين « 3 » عيب و مذمت آداب حكما و كسانى كه به صفت ايشان خود را ظاهر ساخته‌اند نيست بلكه غرض تقرير حق است و كسى كه قرار دهد حق را مستغنى مىشود از عيب‌گوئى اهل باطل ، نگاه دارد خداى تعالى ما را از رذايل ، برساند بر ما نعم فضايل . 56 ، 6 - ابو ريحان مسأله‌اى چند پيش ابو على فرستاد و از آنها سؤال نمود . ابو على همه را جواب داد . ابو ريحان بر آن جوابها اعتراضات نمود و عيب كرد ، چنانچه عوام را خطاب كنند او را چنان خطاب [ كرد ] چه جاى حكما ! چون ابو الفرج در آن سؤالها و جوابها تأملى نمود ، گفت : كسى كه بخيلى كند با مردمان ، مردمان نيز به او بخيلى مىنمايند « 4 » ، ابو ريحان از من كرانه گزيد زيرا كه به حق گفتن بخيلى نمود « 5 » . 56 ، 7 - ابو الفرج مىگفت كه : من از اولاد فولوس پسر خواهر جالينوس‌ام ، چون حضرت مسيح به نبوت مبعوث گشت جالينوس در

--> ( 3 ) - اساس : « غرض ازين » ندارد . ( 4 ) - د : مىكنند . ( 5 ) - در متن و بيهقى آمده : ناب عنى ابو ريحان ، در دره چيزى نيامده ، درى 2 : 47 : ابو ريحان از جانب من نيابت كرد . مترجم بد ترجمه كرد .