49 - شيخ فاضل محمد بن محمد ابو نصر فارابى [ 339 - 260 ه ] پدر او صاحب لشكر بود ، و اصل او از فارس بود ، و مدتى در بغداد به سر برد ، بعد از آن به شام رفت ، و در آنجا مىبود تا فوت شد . مجتنب و گريزان بود از دنيا به قليلى « 1 » قناعت مىكرد . سيرت و اخلاق او به طريقهء حكماى پيشين بود . 49 ، 1 - و بعضى گفته‌اند كه او در اوايل صاحب باغ و بستان بود در دمشق ، و هميشه مشغول بود به تحصيل حكمت و تأمل در آن و اطلاع بر رسوم پيشينيان ، و به غايت پريشان حال و بىسامان بود ، و شب‌ها از براى مطالعه و تصنيف بيدار مىگشته ، و در روشنائى « 2 » قنديل و مشعل عسسان به روز مىآورد ، و مدتى چون برين نسق بگذشت در آن شهر ، مشهور گشت ، و شاگردان بسيار به هم رسيد ، و وحيد زمان بود و فريد دوران خود شد . 49 ، 2 - و او را با سيف الدوله بن حمدان اتفاق صحبت افتاد . او را اكرام و تعظيم بسيار نمود ، و در پيش او قدر و منزلتش افزود ، و مونس او گشت . و گفته‌اند كه هر روز از سيف الدوله چهار درم مىگرفت و به اصحاب خود صرف مىنمود .

--> ( 1 ) - د : از به قليلى . ( 2 ) - د : و تصنيف در روشنائى .