از براى شما ، و راحت يابد بدنهاى شما و نيكو شود نفس‌هاى شما . 37 ، 90 - و گفت : صبر دو قسم است : يكى صبر است بر آن چيزى كه مكروه دارى در آن چيزى را از حق ، و صبر است از آن چيزى كه دوست مىدارى چيزى كه هواى تو ترا به آن مىخواهد « 133 » . 37 ، 91 - و گفت : شكرگزارى كن كسى را كه به تو انعام دهد ، و انعام ده كسى را [ كه ] شكرگزارى تو كند ، به درستى كه بقائى نيست در نعمتى كه كفران كنى ، و زوال نيست نعمتى را كه شكر گوئى . 37 ، 92 - و گفت : حقيرترين خلق‌ها حيله‌كردن با دوست است ، و ضايع ساختن سر است ، و اعتماد كردن بر همه كس ، و بسيار عيب گفتن و طلب احسان از لئيمان . 37 ، 93 - و گفت : دو زينت است كه معيوب‌ترين زينت « 134 » هاست : ادبار كارها وقتى كه به اين كس رو آورد ، و توجه به جانب آنها وقتى كه رو گردان شوند . 37 ، 94 - و گفت : سستى مرد ظاهر ساختن است پيش از آنكه استوار سازد . 37 ، 95 - و گفت : شريف هرگاه كه پرهيزگار گردد متواضع مىشود و خسيس چون پرهيزكار شود متكبر مىشود . 37 ، 96 - و گفت : مراء و جدل « 135 » كليد لجاجت است ، و لجاجت كليد گناه است . 37 ، 97 - و گفت : بزرگترين مكروهات چيزى است كه ازو دور نشوند تا به حساب مكروه در نيارند . 37 ، 98 - و گفت : اى پسر من ، سوء ظن را بر خود غالب مساز ، به درستى

--> ( 135 ) - اساس : مرا و كليد . ( 133 ) - د : مىخواند . ( 134 ) - د : رتبت .