30 ، 24 - پرسيدند ازو كه : دشوارترين چيزها بر انسان چه چيزست ؟ گفت : اينكه نفس خود را بشناسد ، و اسرار خود را پوشيده دارد . در نسخهء ديگر آنست « 23 » كه : بشناسد عيب نفس خود را و باز دارد خود را از هر چه سزاوار نيست گفتن آن . 30 ، 25 - و گفت : كسى كه ضبط يك نفس نتواند نمود ضبط نفوس بسيار نمىتواند كرد . 30 ، 26 - گفت بعضى از شاگردان خود را كه : مزاح را ترك كنيد كه مايهء كينه است . 30 ، 27 - و گفت : فضيلت نيست آنچه كسى از براى خود دعوى كند ، ليكن فضيلت آنست كه ديگران [ آن ] را به او نسبت دهند از كردار و اعمال او كه بر ايشان ظاهر شده باشد . 30 ، 28 - پرسيدند او را از صاحب جود و بخشش ، گفت : كسى است كه عطا دهد از مال خود ، نگاه دارد خود را از مال غير خود . 30 ، 29 - و گفت : عاقل از صحبت دوست و صديق خود زيانكار نيست ، چه اگر آن يار فاضل است زينت مىبخشد عاقل را صحبت او ، و اگر سفيه است حافظ و نگهبان اوست از سفهاء ، و رياضت مىدهد نفس خود را به باربردارى . 30 ، 30 - پرسيدند ازو كه : چرا در آداب و سنن خود عقوبت كسى كه پدر را بكشد « 24 » بيان نكرده‌اى ؟ گفت : نمىدانم كه اين چنين امرى مىتواند بود يا نه ؟ ! 30 ، 31 - پرسيدند ازو كه : دوستان چگونه به هم مىرسند ؟ گفت : به اين طريق كه هرگاه حاضر شوند گرامى داريد ، و اگر غايب باشند به خوبى

--> ( 23 ) - د : اينست . ( 24 ) - د : پدر را بكند .