4 - تئودوره « 153 » ( سدهء 5 ) ( برون 38 ) C ( ) . چهارم - گزارش‌نگاران كه ميكوشند انديشه‌اى را روشن سازند مانند : 1 - اسكندر افروديسى « 154 » ( سدهء 2 ) كه گزيده‌اى از گزارش او را در تفسير ما بعد الطبيعة ابن رشد ( دفتر لام ) مىبينيم . 2 - ثامسطيوس « 155 » ( سدهء 4 ) گزيدهء او هم از دفتر لام الهى ارسطو در همان تفسير آمده است . شهرستانى در شانزده مسأله‌اى كه از ارسطو آورده است از گزارش او بهره برده است ( ص 8 و 9 ديباچهء نجات ) . 3 - فرفوريوس « 156 » ( سدهء 4 ) . 4 - پلوتارخوس « 157 » آتنى ( سدهء 4 ) . 5 - پروكلوس « 158 » ( سدهء 5 ) . 6 - داماسكيوس « 159 » ( سدهء 6 ) . 7 - سمپليكيوس « 160 » ( سدهء 6 ) . اين دو را بايد از بازپسين دانشمندانى دانست كه رشته و پيوند گروه آنان با فرمان يوستينيانوس در 529 گسسته شده است ، ولى اين گسستگى چندان نپاييد و داماسكيوس و سمپليكيوس كه از آتن رانده شدند نزد خسرو انوشيروان شاهنشاه ايران كه به آنان پناه داده بود كار خود را دنبال كردند . دانشمندان اسكندرانى نيز كه چندان پابند سنت يونانى نبودند و با ميانجى شاگردان مسيحى خود با دستگاه بتريرك پيوندى داشتند به كار خود مىپرداختند تا اينكه تازيان آن شهر را گرفتند و آنها در 718 به انطاكيه گريختند . انديشهء فلسفى آنان ازين پس به بغداد رسيد . گزارش‌نگاران بغدادى

--> ( 153 ) - Theodoret ( 154 ) - Alexandre d'Afrodise ( 155 ) - Thamistius ( 156 ) - Porphyre ( 157 ) - Plutarque ( 158 ) - Proclus ( 159 ) - Damascius ( 160 ) - Simplicius