شمس الدين محمد بن محمود الشهرزوري ( مترجم : تبريزى )
195
نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى )
كه مايل و راغب مىگرداند به بدترين منازل . 13 ، 37 - و گفت : باطل مگردانيد مال خود را در كارى كه نفعى بران مترتب نگردد و ضايع مكن راى خود را « 42 » در غير حق ، و صرف مساز قوت خود را به غير فايده ، و ضايع مكن « 43 » راى خود را از چيزهائى كه رشد و صلاح كار تو در آن باشد . پس بر تو باد حفظ آن چيزى كه ترا براى آن آوردهاند ، على الخصوص [ 56 - الف ] در حفظ عمرى كه همهء كمالات به كسب حاصل مىشود الا او . و اگر ناچار ترا مباشر لذتى بايد شد بايد كه آن در همزبانى علما و درس كتب حكمت باشد . 13 ، 38 - و گفت : عدالت ترازوى بارى تعالى است در زمين ، كه به آن ترازو دست ضعيفان از دست ظالمان خلاصى مىيابد ، و محق از مبطل ممتاز مىگردد . پس كسى كه باطل گرداند ميزان حق را كه از براى بندگان وضع كرده است ، به درستى كه جهالت بزرگى را مرتكب مىشود ، و سخت بازى مىخورد از بارى تعالى . 13 ، 39 - و گفت : طلب علم به « 44 » طمع بزرگى و رسيدن به كمال و يافتن فوايد آن نكردم ، ليكن چون جهل مرا خوش نيامد ، و خوب نيست عاقل را كه خلاف عقل كند ، بنا بر اين به تحصيل علوم كوشيدم . 13 ، 40 - و گفت : كسى كه ارادهء نگاه كردن كند بر روى نفس خود ، بايد كه حكمت را آئينهء خود سازد كه عيبها و هنرهاى نفس خود را همه آنجا مشاهده خواهد كرد . 13 ، 41 - و گفت : نفس شما در بدن شما نيست ، بلكه بدن شما در نفس شماست ، زيرا كه نفس وسيع و گشادهترست . 13 ، 42 - و گفت : سخا دادن چيزيست در وقت احتياج ، و اينكه برساند
--> ( 42 ) - اساس : نگردد در غير حق . ( 43 ) - د : و دور مكن . ( 44 ) - اساس : طبع .