نكوهيده است در بيشترين مواضع . 11 ، 220 - و گفت : هرگاه سخن گويد كسى دانسته مىشود كمال و نقصان او ، و اگر سكوت ورزد دانسته نمىشود « 153 » حقيقت او ، نه به كمالش حكم مىتوان كرد ، نه به نقصش « 154 » . 11 ، 221 - و گفت : سخن را از نفس خود به تامل و انديشه ادا كنيد ، تا كلام غير شما را به انديشهء شما نيندازد . 11 ، 222 - و گفت : شاگرد خود را كه سخنان تو بر تو خواهد گشت ، و بر تو شمرده خواهد شد ، پس سعى كن و از روى تأمل و انديشه سخن گوى و خوب گوى ، و الا سكوت اولى و احوط « 155 » . 11 ، 223 - و گفت : كسى را كه سخن درد مىآرد و اثر مىكند ، او سالم است از زدن . 11 ، 224 - و گفت : خاموش در انديشه و پيروى ديگران است ، و سخن‌گوى را ديگران متتبع و پيروند او را . 11 ، 225 - شخصى با سقراط مشورت كرد در مادهء تزويج ، سقراط گفت : حذر كن كه باشى مثل ماهى كه آنكه درون دام است ميل بيرون دارد ، آنكه برون است ميل درون دارد . 11 ، 226 - و گفت : مرگ را سهل و آسان انگاريد ، كه تلخى و سختى آن در ترسيدن ازوست . 11 ، 227 - پرسيدند از سقراط كه جماعت ستوده كيانند ؟ گفت : آنان كه جمع شده‌اند بر اتفاق « 156 » .

--> ( 153 ) - اساس : دانسته مىشود . ( 154 ) - د : نقص . ( 155 ) - د : احوط است . ( 156 ) - متن 1 : 150 و ابن فاتك 109 : ما القنية المحمودة فقال ما ينمى على استعماله ( الانفاق ) ، بد ترجمه شده است .