عيبناك مسازيد ، كه آنها در اندك زمانى بر طرف مىگردند ، و منعدم مىشوند ، و صورت آنها تا ديرگاه در نفس شما مىماند . 10 ، 77 - و گفت : از هر كه عملى سرزند كه باعث نجات و رستگارى ، يا سبب عقاب و گرفتارى باشد ، ياران و مصاحبان « 59 » او در آن كار با او شريكند ، نه كه او سبب است تنها . 10 ، 78 - و گفت : نتيجهء ترس خداى تعالى رحمت اوست ، چه هرگاه ترس غالب باشد خلاف رضاى او سبحانه به عمل در نخواهد آورد ، بلكه گفتار و كردار و احوال خود را همگى بر نهجى كه موافق رضاى او باشد خواهد ساخت ، و اطوار چنين جاذب رحمت حق است . 10 ، 79 - و گفت : آرام دهيد و عادت بخشيد نفس را [ 29 - الف ] به قبول حالات ، تا از امور آينده و آنچه باعث « 60 » خوشحالى است و سبب كراهيت مسرور نشويد و الم نكشيد ، خصوصا « 61 » مكروهاتى كه هر روز بر شما وارد مىشود . 10 ، 80 - و گفت : واجب است بر تو كه اجتناب نمائى و دور كنى خود را از آزمايش‌هاى دنيا « 62 » ، كه گمراه و تاريك و سياه مىسازند فكر را . 10 ، 81 - و گفت : چون به جامهء خواب درآئى ، پيش از آنكه به خواب روى ، تأمل گفتار و كردار آن روز بكن . اگر يافتى چيزى ناشايست را كه كرده‌اى ، و سزاوار آن بود كه آن را نكنى ؛ از كردن آن نفس را سرزنش و ملامت كن . و اگر چيزى را يافتى كه سزاوار كردن بود ، و نكردى بر فوت آن به اندوه و پشيمانى هم آغوش شو . و اگر بدى به فعلى نيامده ، و عمل ستوده نيز فوت نشده ؛ خوشحال باش ، و خداى را بر توفيق آن شكر گوى . به درستى كه اين طريقيست كه مىرساند و

--> ( 59 ) - د : ياران و برادران . ( 60 ) - د : آرام دهيد نفس خود را به قبول درو بسى عادت بخشيد . ( 61 ) - د : كراهيت خصوصا . ( 62 ) - د : آرايشهاى دنيا .