و در آن به نامهايى برمىخوريم مانند : زيمون سراينده و اوطيبوس و زيموس كه در جاهاى ديگر نمىبينيم . آن را ميتوان گونه‌اى گنومولوگى دانست و سرگذشت بيست دانشمند ايرانى و يونانى از فيثاغورس تا بزرگمهر در آن هست . بدوى آن را از روى نسخهء 5694 پاريس در رسائل فلسفيه چاپ 1973 بنغازى گذارده است ( ص 204 - 304 ) در فهرست گارت پرينستن ( ش 110 - نشريه 1 : 25 ) و فهرست عربى ملك ( ص 192 ش 1784 نوشتهء 1091 ) از دو نسخهء ديگرى هم ياد شده است همچنين در فهرست ششن ( 3 : 129 ) از نسخهء 3706 لاله‌لى نوشته 1089 برگ 77 پ - 111 ر . 44 - ابن ابى اصيبعه خزرجى دمشقى ( 600 - 668 ) در عيون الانباء ساختهء 643 ، 668 در بيشتر جاها از سرچشمه‌هاى خود ياد مىكند . دربارهء ارسطو او از اين دانشمندان نام مىبرد : حنين بن اسحاق و نوادر الفلاسفة و الحكماء چهار بار ، اسحاق بن حنين و خط او ، ابو الحسن على مسعودى و المسالك و الممالك او ، ابو نصر فارابى ، ابن جلجل ، ابن النديم ( سه بار ) ، ابن فاتك و مختار الحكم و محاسن الكلم او چهار بار ، قاضى ابو القاسم صاعد و التعريف بطبقات الامم او ، ابو سليمان محمد منطقى و تعاليق او ، گويا هم از مناقب الاطباء عبيد اللّه بن بختيشوع ( درگذشتهء 450 و اندى ) ساختهء 420 بهره برده باشد ( اشتاين شنايدر 21 ) . او فهرست بطلميوس را كه براى غلس « 61 » ساخته است كه همان « فى سيرة ارسطوطاليس و خبره و وصيته و فهرست كتبه المشهورة » باشد آورده مگر اينكه نامهاى يونانى دفترها را ياد نكرده است . او در سرگذشت افلاطون از ابن جلجل و ابن فاتك و نوادر

--> ( 61 ) - Gallus