شمس الدين محمد بن محمود الشهرزوري ( مترجم : تبريزى )
ديباچه 136
نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى )
اين تلخيص كه « تعليق من كتاب منتخب صوان الحكمة » خوانده مىشود چنان كه گفتهام حواشى دارد از خود او و نويسندهء نسخهء ليدن ( ابن الغلام ) آنها را از روى خط استاد خود غضنفر در همين نسخه آورده است . او از استاد چنين ياد مىكند : « مولانا الشهيد المتبحر افضل المتاخرين فيلسوف الروم ابى اسحاق فخر الدين الغضنفر ابراهيم بن محمد بن ابراهيم التبريزى » . اين غضنفر تبريزى نويسندهء نسخهايست از صيدنهء بيرونى در 678 و مؤلف رسالهاى در پزشكى بنام حاصل المسائل . اين غضنفرى براى فهرست بيرونى ذيلى نوشته بنام « المشاطة لرسالة الفهرست » و دربارهء آن ميگويد « و هى كالتتمة للرسالة التى عملها . . . البيرونى . . . فى فهرست بعض تصانيفه مع اسماء الكتب . . . من تاليفات . . . الرازى » ، و در آن دربارهء خوابى كه بيرونى ديده تفسير مكند ، و ميگويد كه بيرونى در خوارزم بامداد روز پنجشنبه 3 ذى حجهء 362 ( روز مهر 16 شهريور 342 يزدگردى ) زاده و بنوشتهء شاگرد او ابى الفضل سرخى در شب آدينه 2 رجب 440 در 77 سال قمرى و هفت ماهگى ( 75 سال و سه ماه شمسى ) درگذشت « 53 » . غضنفر در پايان رساله اندكى از سرگذشت خود مىآورد و ميگويد كه من 184 سال پس از مرگ بيرونى زاده شدم ( 624 ) و شيفتهء نجوم گشتم و پس از بيست سالگى به كتاب تفهيم بيرونى برخوردم و آن را دشوار يافتم ، و مطلب را با استادم تاج الدين ابى عبد الله محمد بن ابى بكر تبريزى در ميان نهادم ، و باز پس از چند سالى عبارتى از شاگرد بيرونى امام حكيم لبيبى در اين زمينه ديدم ، تا اينكه خود بيرونى را در خواب ديدم ، ( نسخهء ليدن ) . از اينجا برمىآيد كه غضنفر در 624 زاده شده و چنان كه گفتهايم ميان سالهاى
--> ( 53 ) - بيرونى در فهرست ( ص 29 ) نيز ميگويد كه در اين سال 428 به 65 سالگى ( 60 شمسى ) رسيدم .