در نوع ششم آن ( نسخهء دانشگاه ) حوادث تاريخى است بسيار ارزنده . در ترجمهء فارسى مقاله 3 و 4 و 5 آن ( دانشگاه 4 : 87 ش 484 ) پنجمى آن از الوف ابو معشر بلخى و كتاب محمد بن عمر بازيار است و بخش اقليمهاى آن از الوف است . نسخه‌هاى آن : 1 - مجلس 174 برگ 69 ر - 74 ر ( 2 : 94 ) . 2 - ملى 8 / 1634 در 17 برگ ص 209 - 243 ( 10 : 203 ) . 3 - دانشگاه 6276 ( 16 : 233 ) در نوع پنجم . 4 - مشهد 9 / 6350 ( 8 : 122 ) در 185 - 214 . ( سزگين 5 : 274 و 7 : 139 ) 3 - نگارندهء دستور المنجمين كه دفترى است نجومى و تاريخى از دانشمندان الموت در روزگار حسن صباح نزديك پانصد هجرى كه تنها نسخهء آن در پاريس هست ( فيلمها 1 : 325 - فيلم 796 عكس 1820 - 1823 ) . كازانوا در مجلهء آسيائى سال 1922 ( ص 126 - 135 ) گفتارى دارد و محمد خان قزوينى در يادداشتها ( 8 : 114 ) گزيده گفتهء او را با افزوده‌هايى از خود آورده است . در برگ 235 - 236 آن سخنان بلخى آمده و در آن از سجزى و جامع شاهى او ياد شده است . در بخش تاريخى آن از پادشاهان يونانى و ايرانى و يهود و عرب ياد شده كه بسيار سودمند است . ( سزگين 6 : 63 و 7 : 3 ، - گفتار زيمرمن « 22 » در « ابحاث الندوة العالمية الاولى لتاريخ العلوم » به عربى ص 211 و انگليسى ص 184 - فهرست ايوانف ش 63 ) . 4 - بهاء الدين ابو محمد عبد الجبار خرقى مروى درگذشتهء

--> ( 22 ) - Zimmermaum