دعاى سمات را كه همهء علماء مىخوانند و چه‌قدر در ادعيه و ارزقنى النّظر إلى وجهك و در بعضىها و لا تحرمنى النّظر إلى وجهك الكريم وارد شده ، و در مناجات خمسة عشر چه مقدار تصريحات به وصول و نظر و لقاء و قرب و معرفت وارد شده ، و بنده آنها را اگرچه به جهت عدم ثبوت سندش ذكر نكردم ؛ و ليكن براى مقلّدين علماء اعلام همهء آنها حجّت است . چرا ؟ ! به جهت اينكه آن مناجات را علماء اعلام مىخوانند و مطالبش را امضا دارند . و هكذا در الحاقى دعاى عرفه حضرت سيّد الشهداء عليه السّلام آن همه تصريحاتى كه واقع شده است با اينكه علماى اعلام مىخوانند بنده به جهت عدم ثبوتش ذكر نكردم . و در ابتدا عرض شد كه اين تعبيرات را حمل بر لقاء ثواب كردن خلاف نصّ است و اگر احيانا در اخبار ، رؤيت و لقاء را تفسير به ثواب كرده باشند ، قطعا از جهت اين خواهد شد كه سائل از رؤيت غير از رؤيت چشم نمىفهميده است ؛ چنان‌كه خلّت حضرت خليل عليه السّلام را هم در جواب بعضى از سائلين ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله به غير معنى دوستى تفسير فرمودند . چرا كه اگر بدان سائل اين‌طور تفسير نفرمايند كافر مىشود . چون او از دوستى غير از محبّت آدميان را به هم‌ديگر فرض نمىتواند كرد ؛ و آن هم كه واقعا كفر است . بارى ، اگر زيادتر از اينها كه عرض شد مىخواهى ، رجوع كن به ادعيه و مناجات ائمّهء هدى عليهم السّلام و در اخبارى كه در مثوبات اعمال وارد شده است . مثلا دعاى رجبيّه كه سيّد بن طاووس رحمه اللّه آن را به سند عالى در « اقبال » از توقيع مبارك حضرت امام - أرواح العالمين فداه - روايت كرده و قطعا