را ديد از خود رفت ، اين را چه بايد كرد ؟ ! « 1 » وانگهى اين معنى هم كه بر بعضى از مقامات انبيا و ائمّه عليهم السّلام اطلاق مىشود ، بعد از اين است كه ايشان به درجهء قرب رسيده باشند و فانى فى اللّه شده‌اند و به صفات اللّه متّصف شده‌اند . آن وقت اطلاق وجه اللّه و جنب اللّه و اسم اللّه براى آنها جايز مىشود . و قول به اين معنى فى الحقيقة قبول مطلب خصم است نه ردّ . تفصيل اين اجمال تا يك درجه اين است كه در اخبار معتبره وارد شده است كه فرموده‌اند : نحن الأسماء الحسنى . و مراد از اين اسماء قطعا اسم لفظى كه نيست ؛ اسم عينى خواهد بود . چنان‌كه از اخبار معلوم مىشود خداوند اسماء عينيّه غير لفظيّه دارد كه با آنها در عالم كارها مىكند و خداوند جلّ جلاله با آن اسم‌ها در عوالم تجلّى مىكند و تأثيرات در عالم واقع مىشود ، بلكه وجود همهء عالم از تجلّيات اسماء الهيّه است ؛ چنان‌كه در ادعيهء ائمّهء معصومين عليهم السّلام خيلى وارد است : و باسمك الّذى تجلّيت به على فلان و على فلان ! [ « و تو را سوگند مىدهم به اسم تو ؛ آن‌چنان اسمى كه با آن بر فلان و بر فلان تجلّى نمودى ! » ] و باسمك الّذى خلقت به السّموات و الأرض !

--> ( 1 ) - در دعاى شب شنبه كه در « ربيع الأسابيع » منقول است ، در ضمن صلوات و دعا به وجود مبارك حضرت ختمى مرتبت آمده : و ارزقه نظرا إلى وجهك يوم تحجبه عن المجرمين . و در دعاى روز جمعهء حضرت صدّيقهء طاهره است : فاجعلنى كأنّى أراك إلى يوم القيمة الّذى فيه ألقاك ! ( مرحوم ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى )