[ رسالهء لقاء الله ] [ مقدمهء مؤلف ] « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم » الحمد للّه و الصّلوة على رسول اللّه و على ءاله امناء اللّه در قرآن مجيد زياده از بيست جا عبارت لقاء اللّه و نظر بر خداوند وارد شده ، و هكذا در تعبيرات انبياء و ائمّه عليهم السّلام و از اين طرف هم در اخبار ، در تنزيه حقّ - جلّ و علا - كلماتى وارد شده كه ظاهرش تنزيه صرف است از همهء مراتب معرفت . علماى شيعه - رضوان اللّه عليهم - را هم در اين باب مذاق‌هاى مختلفه است ؛ عمدهء آن دو مذاق است : تنزيه صرف حتّى اينكه منتهاى معرفت همان فهميدن اين است كه بايد خداوند را تنزيه صرف نمود و آيات و اخبارى كه در معرفت و لقاء اللّه وارد شده است ، آنها را تأويل نمود . مثلا تمام آيات و اخبار لقاء اللّه را معنى مىكنند بر مرگ و لقاء ثواب و عقاب . و فرقهء ديگر را مذاق اين است كه اخبارى كه در تنزيه صرف وارد شده است بايد جمع ميان آنها و اخبار تشبيه و اخبارى كه ظاهر در امكان معرفت و وصول است ، به اين‌طور نمود كه : اخبار تنزيه صرف را حمل كرد به معرفت به طريق رؤيت به اين چشم ظاهر و به معرفت كنه ذات