شيخ صدوق رحمة اللّه عليه از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : حضرت عيسى بن مريم عليه السّلام گذشت به قبرى كه صاحب آن قبر را عذاب مىكردند ، پس از يك سال ديگر دوباره حضرت عيسى از آن‌جا عبور كرد ، ديد عذاب از صاحب آن قبر برداشته شد ؛ پس گفت : اى پروردگار من ؛ من گذشتم به اين قبر در سال گذشته ديدم صاحبش در عذاب بود و امسال كه بر او گذشتم مىبينم عذاب از او برداشته شده ؟ ! پس وحى رسيد به عيسى عليه السّلام كه : يا روح اللّه ! از براى صاحب اين قبر فرزند صالحى بود كه به حدّ بلوغ رسيد ، پس راهى را اصلاح و درست كرد و يتيمى را پناه و جاى داد ، پس من آمرزيدم او را به سبب اين عمل كه فرزندش بجا آورد . « 1 »

--> - مرگ آماده كنى آن را براى روزى كه انسان را ندا مىزنند و او مىآيد . اگر به كارى مشغول هستى جز به آنچه خشنودى خدا در آن است مشغول نباش . هرگز پس از مرگ و قبل از آن جز عمل انسان مصاحب او نخواهد بود . آگاه باش انسان مهمان خويشان خود است و مدّتى كم بين آنها مانده سپس كوچ مىكند . امالى شيخ صدوق ( ره ) ص 50 - 51 ح 4 ط بعثت . ( 1 ) - بحار ج 6 ص 220 ب 8 ح 15 .