خوش‌صورت عظيم الشّأنى بود ، در دست جماعتى از آن اشخاص كه پشت سر او بودند كلنگها بود ، پس همين‌كه به وسط صحن مقدّس رسيدند آن شخص بزرگوار كه در جلو آن جماعت بود به آنها فرمود كه : بشكافيد اين قبر را ، و بيرون بياوريد اين خبيث را . و اشاره كرد به قبر مخصوصى ، پس چون شروع كردند به كندن قبرش ، از شخصى پرسيدم كه : اين شخص بزرگوار كه امر مىفرمايد كيست ؟ گفت : حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است . پس در اين حال ديدم كه امام ثامن ضامن ، حضرت امام رضا عليه السّلام است . پس در اين حال ديدم كه امام ثامن ضامن ، حضرت امام رضا عليه السّلام از روضهء مباركه بيرون آمد و خدمت حضرت امير المؤمنين رسيد و سلام كرد . آن حضرت ردّ سلام نمود . پس امام رضا عليه السّلام عرض كرد كه : اى جدّاه ! از شما مسئلت و خواهش مىكنم كه عفو بفرمائيد از اين شخص كه مدفون است در اينجا و ببخشيد به من تقصير او را . فرمود : كه مىدانى اين فاسق فاجر شرب خمر مىكرد ؟ عرض كرد : بلى ، لكن وصيّت كرد در وقت مرگ خويش كه او را در جوار من دفن كنند . پس ما اميدواريم از شما كه عفو بفرمائيد از او ، فرمود : به تو بخشيدم تقصيرات او را . پس تشريف برد آن حضرت . من از وحشت بيدار شدم و بيدار كردم بعض خدّام آستانهء مباركه را و آمديم به همان موضع كه در خواب ديدم . ديدم كه قبر تازه‌ايست و بيرون ريخته شده قدرى از خاك آن . پس پرسيدم كه : صاحب اين قبر كيست ؟ ! گفتند : مردى از اتراك است كه ديروز در اينجا دفن شده است . « 1 » فقير گويد كه در حكايت تشرّف حاج على بغدادى به خدمت امام عصر ارواحنا فداه و سؤالات او از آن حضرت نقل شده كه گفت : گفتم به آن حضرت : سيّدنا ! صحيح است كه مىگويند : هركس زيارت كند حضرت حسين عليه السّلام را در شب جمعه ، پس براى او امان است ؟ فرمود : آرى و اللّه ، و اشك از چشمان مباركش جارى شد و گريست .

--> ( 1 ) - دار السّلام نورى ج 1 ص 267 - 268 .