هرچه كرده‌اى عمل تو را شمرده و ضبط كرده همچنان‌كه تو ضبط كردى و شمردى بر ما اعمال ما را ، و نزد خدا كتابى است كه نطق مىكند به حق و فرونمىگذارد كوچك و بزرگ عمل تو را مگر آن‌كه ضبط كرده و نگاه داشته ، و مىيابى هرچه كرده‌اى حاضر نزد آن و نوشته شده در آن هم‌چنان‌كه ما يافتيم اعمال خود را حاضر نزد تو ، پس عفو و اغماض كن از ما هم‌چنان‌كه اميدوارى از خداوند عفوّ كه عفو كند تو را ، ياد كن اى « علىّ بن الحسين » ! ذلّت مقام خود را در مقابل پروردگار حاكم عادلى كه ظلم نمىكند هموزن دانهء خردلى ، پس عفو كن از ما تا خداوند مليك « 1 » از تو عفو كند و از تو بگذرد زيرا كه خودش فرموده : وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ « 2 » معنى آيهء شريفه اين است كه : بايد عفو كند جريمه‌اى را كه از گناهكاران صادر شده و روى بگردانند از انتقام و اغماض نمايند ، آيا دوست نمىداريد كه بيامرزد خداى مر شما را ؟ و پيوسته حضرت تلقين مىفرمود ايشان را به اين نحو كلمات و ايشان ندا مىكردند آن حضرت را و اين كلمات را به آن حضرت مىگفتند ، و آن‌جناب در بين ايشان ايستاده بود و گريه و نوحه مىكرد و مىگفت : « پروردگارا تو امر فرمودى ما را كه عفو كنيم آن كسى كه بر ما ظلم كرده ، پس ما عفو كرديم ، پس تو هم عفو كن از ما ؛ همانا تو اولى هستى از ما به عفو كردن ، و امر فرمودى ما را كه سائل را از در خانه ردّ نكنيم . پروردگارا ، ما از روى سؤال و مسكنت به درگاه تو آمديم و اميد احسان تو را داريم پس منّت گذار بر ما و ما را نوميد برمگردان » . و از اين نوع كلمات مىگفت ، آنگاه رو مىكرد به غلامان و كنيزان خود و مىفرمود : « من عفو كردم از شما ، آيا شما هم از من عفو كرديد و گذشتيد از بديها كه از من سر زده نسبت به شما ؛ زيرا كه من مالك بد ظالم مىباشم ، و مملوكم از براى مالك كريم جواد عادل محسن متفضّل » « 3 » . غلامان و كنيزان عرض مىكردند : ما عفو كرديم از تو اى آقاى ما ، تو به ما بدى نكردى . مىفرمود : بگوييد : خدايا عفو كن از « علىّ بن الحسين » همچنانكه از ما عفو كرد ، و آزاد كن او را از آتش همچنانكه ما را آزاد كرد از قيد بندگى .

--> ( 1 ) - پادشاه . ( 2 ) - سورهء 34 - آيهء 22 . ( 3 ) - نيكوئىكننده .