شعر بهرچ از راه دور افتى چه كفر آن حرف و چه ايمان * بهرچ از دوست و امانى چه زشت آن نقش و چه زيبا نيابى خار و خاشاكى درين ره جز بفرّاشى * كمر بست و بفرق استاد در راه شهادت لا چو لا از صدر انسانى فكندت در ره حيرت * پس از نور الوهيت باللَّه آى از الا جز جمال حق مبين ، جز كلام حق مشنو تا خاص الخاص پادشاه باشى . شعر با يار بگلزار شدم رهگذرى * بر گل نظرى فكندم از بىخبرى چون ديد بتم گفت كه شرمت بادا * رخسار من اينجا و تو در گل نگرى و اللَّه اعلم . المجلس السابع بسم اللَّه الرحمن الرحيم الحمد للَّه الذى صير نفوس العارفين طائرة فى مطار امتثال امره و زجرها بنهيه عن المعاصى ، فانزجرت عنه بزجره و سقى قلوب العاشقين محبته فما صحّت من سكره و ألهمها ادامة ذكره فما تفتر من ذكره و أرى المبتلى جزيل ثواب صبره على بلائه ، فاستعذب مرارة صبره و نصب للغنى علم احسانه اليه و انعامه عليه ليستدل به على وجوب حمده و شكره ، سبحان الذى جعل كل قلب من قلوب احبائه مقرا بمحبته و صيّر محبّته مستقرة فى سويدائه و حبته و اطبع نفوس العارفين على آيات توحيده و معرفته و ألهم الارواح بالارتياح الى بحبوحة جنته و الاشتياق الى نظره و رؤيته و اشهد ان لا إله الا اللَّه وحده لا شريك له شهادة تؤمن قائلها من عذابه و سطوته و اشهد انّ محمدا عبده و رسوله