عليه السلام بشنود عقل از وى زايل شد و بر جاى بيفتاد . چون رسول از نماز فارغ شد ، به نزد ثعلبه آمد ، از پرتو رسول - عليه السلام - ثعلبه به خود آمد و دل بازيافت و گفت : يا رسول اللَّه از تشوير گناه و خجالت گريختم . رسول - عليه السلام - گفت : آيتى آموزم ترا كه بنده را بدان بيامرزند ( رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ ) گفت : گناه من از آن عظيم‌ترست . رسول - عليه السلام - بگفت : بل كلام اللَّه عظيم‌ترست از گناه تو . ثعلبه به خانه رفت سه شبان روز در نماز زار و نزار شد . رسول - عليه السلام - بيامد بر او سروى در كنار نهاد . فرمان آمد كه معصيت او را در گذرانيدم . ثعلبه هم در آن دم از دنيا گذشت و بر وى نماز كردند ( إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ) رباعى از روز قيامت جهان‌سوز بترس * وز ناوك انتقام دل‌دوز بترس اى در شب حرص خفته در خواب دراز * صبح اجلت دميد از روز بترس * * * كتبت كتابا و الفؤاد معذب * و قلبى على جمر الرضا يتقلب و كنت اظنّ الموت اصعب فرقة * ففرقتكم عندى اشدّ و اصعب و صلى اللّه على محمد و آله الاكرمين . المجلس الخامس بسم اللَّه الرحمن الرحيم و به نستعين الحمد للَّه الاول الذى ما وفى حق كبريائه مجتهد و لا جاهد الآخر الذى كل الى عتبة جلاله قاصد ، الظاهر الذى بهرت آياته العقول فلا يجحده جاحد ، الباطن الذى كل ذرة فى السموات و الارض على وحدانيّته علم شاهد ، السماء قبته و ايوانه و الارض فراشه و ميدانه