123 . اين قفس بر دارم و در باغ الهى آشيان سازم و اين ديو سراى استخوانى در پيش سگان دوزخ اندازم 124 . شبى گفت خليفه را 125 . راهبى را ديدم گفتم : دنيا را صفت كن 126 . ندارد 127 . معمر بن سليمان رحمة الله خانه داشت خراب شد . . . 128 . بزرگى چنين گفت كه هر كه از تخت و جاه و شهوت . . . 129 . يحيى معاذ رحمة الله عليه گفت 130 . اى احمد 131 . ايمن و فارغ 132 . فروترين عطيّه 133 . كليدهاى بهشت 134 . و در مشاهدات كه پيوسته ناظر و شاهد جلال و جمال من باشد 135 . و درى كه از آنجا ، مطالعهء دوزخ كنند 136 . تا به خرابى 137 . ندارد 138 . زاهدى را گفت 139 . كسى از بندهء خود چه حاجت خواهد 140 . و فرمان بردار خود كرده 123 . ندارد 124 . شبى خليفه را گفت 125 . راهبى را پرسيدم كه دنيا را صفت كن 126 . شيخ سنائى عليه الرحمه گويد 127 . ندارد 128 . ندارد 129 . يحيى معاذ قدس الله روحه گويد 130 . پس خطاب فرمود كه اى احمد 131 . فارغ و ايمن 132 . نزديكترين عطا 133 . كليد بهشتيها 134 . و درى كه در مشاهدات پيوسته ناظر و شاهد جمال و جلال من باشند 135 . و درى به سوى عتاب بگشايم 136 . تا از پى خرابى 137 . و نيست مر ايشانرا حكام زيادتى تا كسى از ايشان طلبد 138 . درويشى را گفت 139 . از بندهء بندگان خود چه خواهم 140 . خليفه از اين سخن گريان شد