از مناهج الطالبين نجم الدين محمود سعد الله اصفهانى . و آخر دعوانا الحمد لله رب العالمين بهمن 69 دامغان ، حسين معلّم الف - اسرار الوحى و اين مقام رضا دهندگان است . هر كه كارى به رضاى من كند ، سه خصلت ملازم وى باشد : توفيق شكرش دهم بىجهد ، و توفيق ذكرش دهم بىنسيان ، و دوستى دهمش كه محبّت خلقان بر محبّت من اختيار نكند ؛ چون مرا دوست گيرد ، من او را دوست دارم [ و به خلقانش دوست گردانم ؛ ديدهء دلش را گشاده گردانم ] به جلال خود ؛ علم خاصگان بر وى پوشيده ندارم ، من آگاهم و دانايم در تاريكيهاى شب و روشناييهاى روز ؛ تا صحبت و مجالست وى از خلقان بريده شود . كلام خودش بشنوانم و كلام فريشتگان ؛ و داناش گردانم به سرّهايى كه از خلق پوشيده كرده‌ام ؛ و لباس شرمش بپوشانم تا همهء خلق از وى شرم دارند ؛ و بر روى زمين ، گناهان وى را پوشيده دارم ، و دل او را چنان گردانم كه به دل بيند ، و چيزى از وى پوشيده ندارم از بهشت و دوزخ ؛ گشاده گردانم بر وى آنچه بر مردمان رسد از هول و سختيها [ ى ] قيامت ؛ و با وى حساب توانگران و درويشان و جاهلان و عالمان نكنم ؛ و در گورش براحت خوابانم « 1 » ؛ و منكر و نكير را بر وى فرستم تا وى را بپرسند ؛ و نبيند فشار مرگ و تاريكى گور و لحد و هول قيامت . باز ترازوى عدل بياويزم ؛ و نامهء وى به وى دهم تا گشاده بخواند . ميان وى و ميان خود ، واسطهء ترجمان ندارم [ باز به رحمت خودش دارم ؛ گاهى بخيزد و گاهى بنشيند و گاه ساكن شود ، و باز بر صراط بگذرد ؛ باز دوزخ به وى نزديك كرده شود ، باز بهشت از جهت وى آراسته شود ، و به پيغامبران و شهيدان در رسانيده شود . و مظلومان به ظالمان درآويزند ؛ و كرسى نصب كرده شود از بهر فصل قضا را ؛ و هر خصمى مرخصمى را چنين گويند كه : ميان من و تو ، داور عدل

--> ( 1 ) . اصل : خوبانم .