و من أكرم فقيرا مسلما لقي اللّه يوم القيامة و هو يضحك إليه - و من عرضت له دنيا و آخرة فاختار الدّنيا على الآخرة لقي اللّه تعالى و ليست له حسنة يتّقي بها النّار و كسى كه به مسلمان فقيرى احترام بگذارد ، در روز قيامت در حالىكه خداوند در صورت او مىخندد ، او را ملاقات مىنمايد و كسى كه دنيا و آخرت بر او عرضه شود و دنيا را بر آخرت ترجيح دهد ملاقات مىكند خدا را در حالىكه حسنه‌اى براى او نيست تا به واسطه‌اش از عذاب الهى ايمن شود . و من أخذ الآخرة و ترك الدّنيا لقي اللّه يوم القيامة و هو راض عنه - و من قدر على امرأة أو جارية حراما فتركها مخافة اللّه حرّم اللّه عليه النّار و آمنه اللّه تعالى من الفزع الأكبر و دخول النّار و أدخله اللّه الجنّة و إن أصابها حراما حرّم اللّه عليه الجنّة و أدخله النّار . و كسى كه بتواند با زن يا كنيزى از راه حرام نزديكى كند ولى از ترس خدا اين كار را نكند ، خداوند جهنّم را بر او حرام مىكند ؛ او را از وحشت بزرگ ايمن نموده و به بهشت مىبرد . و اگر از راه حرام با او نزديكى كند ، خداوند بهشت را بر او حرام نموده و او را به جهنّم مىبرد . و من اكتسب مالا حراما لم يقبل اللّه منه صدقة و لا عتقا و لا حجّا و لا اعتمارا و كتب اللّه بعدد أجزاء ذلك أوزارا و ما بقي منه بعد موته كان زاده إلى النّار و من قدر عليها و تركها مخافة اللّه كان في محبّة اللّه و رحمته و يؤمر به إلى الجنّة - و كسى كه مال حرامى به دست آورد ، خداوند هيچ صدقه ، آزاد كردن بنده ، حج و عمره را از او قبول نمىكند . و خداوند عزّ و جلّ به عدد پاداش اين اعمالش براى او وزر و گناه مىنويسد و اگر پس از مرگ از او چيزى باقى بماند ، توشه او براى جهنّم خواهد بود و كسى كه به آن دسترسى داشته باشد ، ولى آن را از ترس خداوند ترك كند ، در دوستى و رحمت خداوند به سر برده و دستور مىرسد كه او را به بهشت ببريد . و من صافح امرأة حراما جاء يوم القيامة مغلولا ثمّ يؤمر به إلى النّار و كسى كه با زن نامحرمى دست بدهد ، در روز قيامت درحالى مىآيد كه دست‌هايش به گردنش بسته شده است . آنگاه دستور مىرسد او را به جهنّم ببريد . و من فاكه امرأة لا يملكها حبس بكلّ كلمة كلّمها في الدّنيا ألف عام في النّار .